Mijn laatste week vakantie op Schiermonnikoog zit er weer op, en we zijn weer druk bezig in de praktijk. De laatste vakantie week hebben we doorgebracht op de camping van dit mooie eiland, met zijn bijzondere sfeer.

's Avonds zit je voor je tent en kijk je naar een kleurrijke verzameling tenten in het glooiende landschap omringt door een natuurlijke bomenrand. In de verte de vuurtoren die vier keer kort achtereen zijn licht over de camping laat glijden. Het is prachtig dat zo'n uiteenlopend gezelschap van mensen die heel verschillend in de maatschappij staan, zo probleemloos kunnen samen leven.

De jeugd van rond de 10 jaar oud gaat, als de jonge zwaluwen achter mijn huis, voor het slapen luid schreeuwend een rondje maken. De oudere jeugd vanaf 15 jaar maakt zich rond 10 uur op om naar de plaatselijke bardancing te gaan. Tegen half drie 's nachts komen ze in grote groepen en met veel herrie weer naar hun tent terug. Je kan niet verwachten dat deze jongeren 's nachts rustig zijn, want ze hebben nog niet geleerd om te gaan met de stilte en het donker met z'n geheimzinnige beelden.

Drank en drugs.

Het valt me op dat veel kinderen, vanaf de leeftijd van 14 en 15 jaar, zonder dat er ouders bij zijn, alleen aan het kamperen zijn. Ze halen dagelijks enorme voorraden bier in het dorp om deze vervolgens met veel gerommel aan de rand van het krat of aan een vuilnisemmer open te wurmen, dit omdat het niet stoer is een flessenopener te gebruiken. Hier en daar zie je kleine plastic zakjes liggen die verraden dat er heel wat Marihuana wordt gerookt tijdens de vakantie. Maar, het zal wel zijn zoals overal, de drank en drugs zijn onze samenleving niet meer uit te krijgen, hoeveel ellende er ook van komt. Een overheid die erover moppert vind ik schijnheilig, want er echt wat aan doen gebeurd toch niet, alles word "oogluikend toe gelaten". Er zal wel heel veel verdient worden aan alcohol en drugs, want anders was er allang ingegrepen.

Hippies en gabbers.

Het is mooi om te zien dat er een nieuwe generatie jeugd ontstaat. Ik zag veel langharige jeugd die leeft, en met elkaar omgaat, als de Hippies uit de jaren zestig. Niet alleen hun haardracht en hun kleding lijkt op Hippies, maar ze hebben ook hun idealen mee geërfd. Ik heb heel briljante jonge mensen ontmoet, die zich echt individueel aan het ontwikkelen zijn. Ze maken muziek, kunst, studeren hard, en delen hun schamele bezittingen, omdat ze niet zo materialistisch willen zijn.

Daarnaast zijn er dan nog groepen die zich Gabbers (vrienden) noemen. Ze zijn heel herkenbaar, doordat de jongens praktisch kale koppen hebben, en heel dure merkkleding dragen. Ook deze gabbers hebben eigenlijk de zelfde normen en waarden als de Hippies en zijn òòk heel creatief. Het is mooi om te zien dat deze twee groepen, die uiterlijk zo verschillen, het in wezen prima met elkaar kunnen vinden. Ze hebben wel elk hun eigen soort muziek welke ze mooi vinden, maar verder accepteren ze elkaar zoals ze zijn.

Ik weet dat er ooit weer een generatie zal zijn die verder gaat waar de "alternatievelingen" uit de zestiger jaren zijn gestopt. Deze generatie zal ontdekkingen doen, en een leefstijl ontwikkelen waar menigeen zich nog over zal verbazen. Iets van die generatie zie ik langzaam ontstaan, maar de echte voortrekkers heb ik nog niet ontdekt.

Rond de Hippies en de Gabbers zie je enorm veel "meelopers", jongeren die een beetje meedoen. Deze meelopers variëren van zogenaamde keurige jongeren die in de vakantie "even de beesten" uithangen, tot op gabbers lijkende jongeren die veel "pillen" slikken en soms onberekenbaar agressief zijn. Maar ook jongeren met lang haar, maar die niks met anderen willen delen. Het zijn juist deze "meelopers" die in de problemen zitten, omdat ze niet kunnen steunen op de kameraadschappelijkheid die zo duidelijk zichtbaar is bij de Hippies en de Gabbers, en geen individuele ontwikkeling hebben.

Maar ja, elke mooie beweging in onze samenleving is door de eeuwen heen al ten onder gegaan aan meelopers, die er bij willen horen, maar niet begrijpen waar het om gaat. Uiteindelijk worden ze dan ook nog leiding gevende in kerk, politiek en samenleving, en dan is het ook weer begrijpelijk waarom er zoveel mis gaat in onze wereld.

Ontmoetingen.

In het dorp Schiermonnikoog werd ik uitgenodigd om een avond te komen praten bij een groep mensen die erg geïnteresseerd zijn in mijn werk en denken. Het was een hele mooie avond die in november zijn vervolg zal krijgen, wanneer ik op hun uitnodiging weer naar het eiland zal gaan.

Ook ontmoette ik een vrouw die ik vijf jaar geleden al eens had gesproken op Schiermonnikoog. Ze was toen logopediste, spraak lerares, en geeft nu workshops over de hele wereld. In deze workshops, zeg maar praktijk lessen, leert ze vooral kinderen met problemen, al zingend met veel succes hun gevoel open te leggen. De kinderen met wie ze werkt gaan hierdoor enorm vooruit, en worden geholpen waar andere therapieën faalde.

Verder was er een jonge man, die als soldaat in Joegoslavië had gezeten. Deze ex-soldaat zocht mij regelmatig op om me te spreken. Na zijn diensttijd was hij in de burgermaatschappij aan het werk gegaan, maar hij had veel heimwee naar de kameraadschappelijkheid onder de soldaten. In september gaat hij weer het leger in, en dat is goed voor hem. Ik hoop dat er veel, juist gevoelige jongens, hun plekje vinden in het leger, vooral nu er zoveel taken zijn, om mensen in nood te helpen.

Ook ontmoette ik een prachtig jong tiener meisje uit het westen van het land. Haar opa, die overleden is, was een bekend paragnost/magnetiseur, en ook zij is zeer begaafd. Deze kinderen hoef ik maar aan te kijken en er is direct kontakt. Maar, dan zonder dat er een generatie verschil is, je zou kunnen zeggen: gelijke zielen. Ze ziet allerlei gekleurde lichten om mensen heen, en heeft het in zich, zichzelf prachtig te ontwikkelen. Maar, in onze drukke wereld loeren juist voor deze kinderen enorme valkuilen, en ze hebben van tijd tot tijd een ondersteunende arm nodig. Ik heb haar maar mijn adres gegeven met de mededeling dat ze me altijd mag bellen, waar ze heel blij mee was.

Blootgeven.

Ik heb al eerder geschreven dat ik Schiermonnikoog zo'n prachtig eiland vind en er een speciale sfeer proef. Dat trekt natuurlijk ook speciale mensen aan die op hun eigen manier vakantie vieren, en die naar het strand gaan waar de vrijheid heerst van hen die zich bloot durven geven, en daardoor nooit agressief kunnen zijn. Het is mooi om te zien dat er toch ook weer een apart soort jeugd op deze heerlijke sfeer af komt. Een sfeer die ervoor zorgt dat er mensen komen die voelen dat een mens meer is dan een op z'n instincten en angsten levend wezen. Dat ieder mens minstens één keus heeft in z'n leven: en wel tussen het zich voortslepend bestaan, varend op de golven van angst en begeerten, en een leven van uit vrijheid en openheid, een wonderbaarlijke dimensie die een ieder in zich draagt.

Jac. Zitman

Paragnost/magnetiseur

Oosterzee-Buren

tel:0514-562345