Einde van onze beschaving

"Als deze beschaving zijn water niet schoon houdt, zal hij verdwijnen." Dit geldt voor de komende tijd. Dan maakt het helemaal niet uit tot welke enorme ontwikkelingen de techniek leidt. Computersystemen en communicatiemiddelen verdwijnen met onze beschaving. Het doet er niet toe of Mars, Venus of welke andere planeten dan ook verkend worden. Verfijning van muziek en kunst heeft geen enkele waarde, als we het water niet schoon houden. Het bieden van vrijheid en ontwikkelingsmogelijkheden voor de jeugd zal waardeloos blijken. Er zal zeker geen redder komen die met één handomdraai de wereld zal redden, hoe graag we dat ook willen geloven. Over duizenden jaren zullen de schamele resten van de enorme bouwkunst uit deze tijd terug gevonden worden. Dan zullen ze zeggen: "De beschaving van rond het jaar 2000 is behoorlijk ver gekomen. Ze zijn uiteindelijk ten onder gegaan omdat ze het water niet schoon konden houden."

Water van levensbelang

De mens bestaat voor het grootste gedeelte uit water. Water is ook het belangrijkste om ons lichaam, en daarbij de hele natuur in stand te houden. Water kan besmet zijn met bacteriëën, kleine organismen waar we heel erg ziek van kunnen worden, zelfs aan kunnen sterven. Iedereen weet wel wat voor enorme gevolgen een pest epidemie kan hebben. Maar, de oorzaak is door het water onder een microscoop te bekijken ontdekt. Tegen deze ziektes zijn medicijnen ontwikkeld, en we leven weer vrolijk verder in de veronderstelling dat we alles de baas zijn.

De afgelopen honderd jaar is de chemische industrie ontstaan, die allerlei stoffen ontwikkelen die natuurvreemd zijn. Deze stoffen komen in het milieu terecht, en uiteindelijk in het oppervlaktewater. Het begon met onwetendheid en onzorgvuldig gedrag, later gevolgd door illegalen lozingen over de gehele wereld door mensen die de centen belangrijker vinden dan ons milieu. En denk nu alstublieft niet dat het allemaal wel mee zal vallen. Het is nu al veel erger dan we willen weten. Gezien de enorme ontwikkelingen in de industrie kunnen er naar verwachting duizenden stoffen in het water zitten. Voor elke stof, ofwel onnatuurlijke chemische verbinding, zou een aparte test moeten bestaan om te kunnen aantonen dat deze in het water zit. Maar, helaas is het zo dat het meest ontwikkelde laboratorium slechts enkele honderden stoffen kan terug vinden, terwijl er zo'n vier miljoen chemische stoffen bestaan! De onderzoek methoden kloppen dus niet.

Er is een andere, minder erkende onderzoek methode die aantoont in hoeverre het water vervuild is. Men kijkt dan niet waarmee het water vervuild is, maar wel hoe erg het vervuild is, en wat de gevolgen voor mens, dier en plant kunnen zijn wanneer dit water genuttigd wordt.

Zieke koeien op ons bord

De Boer Klaas Paauw uit het Noord Hollandse Beets is al anderhalf jaar aan het vechten tegen de overheid die op de ouderwetse manier tegen het water in zijn sloot aankijkt. Toen ik anderhalf jaar geleden op zijn bedrijf een onderzoek deed naar de oorzaak van zijn eerste zieke koeien vond ik de vervuilde sloten. De chemische vervuiling die in de buurt tientallen jaren geleden stiekem gestort is heeft al zijn koeien uiteindelijk heel erg ziek gemaakt. Hij heeft geen koeien meer, die zijn half verkankerd geslacht en goed gekeurd voor consumptie. De chemische stoffen die in het lichaam van deze dieren lagen opgeslagen, liggen nu op ons bord. Heel veel chemische giffen hebben de nijging zich in organisme's op te slaan. Dat wil dus zeggen ze gaan er niet meer uit, ze worden aan het einde van de voedselketen opgeslagen. Eerst in de plant en na dat de koe de plant opgegeten heeft in de koe en daarna in de mens. We moeten ook niet vergeten dat alles en iedereen die leeft schoon water nodig heeft, elke dag weer.

Het gevolg zal niet anders zijn dat er steeds meer mensen zullen sterven aan één van de gevolgen van deze vergiftigingen, die dan niet meer te ontlopen zijn. Naast de verschrikkelijkste ziektes zal ook de vruchtbaarheid van mensen hard achteruit gaan.

"Als deze beschaving zijn water niet schoon houdt zal hij verdwijnen!"

Zitten op een paaltje

Het is nog een ouderwetse boer, waar de koeien netjes verzorgd op een rijtje in de stal staan. Wanneer je op de boerderij komt, lijkt het of de tijd heeft stilgestaan. Lijkt het, want ook deze boer is gedwongen aan de veranderingen die aan het boerenbedrijf zijn opgelegd mee te doen. Toch gaat deze boer, zo veel als mogelijk is zijn eigen gang. Het gezin op deze boerderij is eenvoudig en tevreden met het leven wat ze leiden. Ze houden van hun beesten en van het werken in de natuur. Ze willen niet steeds groter en meer geld en doen aan het gejakker van onze op hol geslagen maatschappij niet mee.

Toen ik deze week op het erf kwam, werd ik onthaald door de boerin met koffie en een flink stuk koek. De boer zat buiten op zijn paaltje. "Als er te veel op hem afkomt, en hij moet alles even laten bezinken gaat hij op het paaltje zitten," vertelde zijn vrouw. "Dat paaltje staat er al zo lang als ik weet. Vroeger, toen zijn vader nog op de boerderij zat stond het paaltje er ook al. Als het de boer binnen wat te druk werd ging hij op dat paaltje zitten, wat mijn schoonvader daar speciaal voor neer gezet heeft. Voor wij op de boerderij kwamen vertelde de oude boer mij dat het paaltje de belangrijkste plek van het hele erf is"

Wanneer het druk is, en er van alles gebeurd, moet een mens zijn rust bewaren. Wanneer er problemen zijn zal op een rustig moment een oplossing komen. Wie op een paaltje zitten kan waarderen laat zich niet opjutten door de steeds harder lopende massa.

De boer zat op het paaltje, zijn rug wat krom, zijn blik in de verte. Even helemaal niets doen, even zitten op het paaltje. Hoeveel paaltjes zouden we nodig hebben om deze voort razende maatschappij tot bezinning te brengen?

Jac. Zitman

paragnost)magnetiseur

Oosterzee-Buren

0514-562345