In deze periode van het jaar geef ik bijna elke week een lezing voor verenigingen die mij daar vaak lang van te voren voor uitnodigen. Men vraagt mij dan wat te komen vertellen over mijn werk. Afgelopen week hield ik een lezing voor de ANBO in Heerenveen. De ANBO staat voor de Algemene Nederlandse Bond voor Oudere, die in Heerenveen een grote afdeling hebben. Nu probeer ik steeds het een beetje van de mensen in de zaal te laten afhangen welk aspect van mijn werk aan de orde komt. In Heerenveen was men vooral geïnteresseerd in de relatie tussen de reguliere geneeswijze, dus de huisartsen, ziekenhuizen en dergelijke, en de alternatieve geneeswijze waar ik dan zelf toe behoor. Naar mijn mening mag het nooit zo zijn dat de patiënten zich gedwongen voelen een keuze te maken voor, of de reguliere, of de alternatieve geneeswijze. Zoals de meeste lezers van deze column wel weten sta ik er op dat men met zijn klachten eerst naar de huisarts gaat, voor men mij raadpleegt. Toch blijkt heel vaak dat patiënten door artsen geheel verkeerd beoordeeld worden, en soms medicijnen met veel bijwerking krijgen terwijl dit niet noodzakelijk is. Om een voorbeeld te geven zijn overspannen mensen snel en goed te helpen met voedingsuplementen, terwijl medicijnen de genezing makkelijk stagneren. Hoewel ik zelf vaak genoeg mijn gelijk bewezen heb, kunnen veel artsen er niet toe komen dit te accepteren.

Wanneer we naar al die verschillende alternatieve geneesmethode kijken moet het toch duidelijk zijn dat hier veel kennis en inzichten uit voort komen die het welzijn van iedereen kan verbeteren. Toch zijn er helaas nog veel te veel artsen die de alternatieve genezers afwijzen. De vraag die dit soort gedrag bij mij oproept is dan: Willen ze niet, of kunnen ze niet. Is de arrogante afwijzing van al die "vreemde" geneeswijzen niet anders dan het verbloemen van onkunde? Dit te meer, omdat nog steeds op de universiteiten weinig tot niets op het gebied van alternatieve geneeswijze wordt bijgebracht aan de aankomende arts.

Wat ik nog erger vindt, laat ik hier duidelijk in zijn, zijn alternatieve genezers die denken dat ze het zonder de artsen kunnen doen. Gelukkig komt het heel erg weinig voor, maar zo nu en dan hoor ik toch nog wel eens van alternatieve genezers die patiënten dwingen om maar niet meer naar artsen te gaan. U begrijpt het al, dit mag nooit!

Het Mysterie van het Tjeukemeer

De afgelopen weken, met al dat prachtige natuurijs ben ik een paar keer op het Tjeukemeer aan het schaatsen geweest. Al schaatsende kreeg ik steeds een beeld voor ogen, waar in ik zag hoe het meer er lang geleden uitzag. Helaas kan ik nog geen totaal beeld geven, maar de beelden hebben mijn interesse genoeg gewekt om eens wat meer op onderzoek te gaan.

Het eerste beeld wat ik zag was het volgende: Ik zag een bosachtig gebied met veel zanderige open plekken. Ook zag ik een soort bouwsel wat ik nog nooit eerder zag. Het bestond geheel uit palen van ongeveer zeven centimeter dik. Deze palen vormde een soort kooi, die aan èèn kant recht omhoog stond en aan de andere kant schuin. In deze kooi, die zo'n twee meter hoog was vier meter breed en wel tien meter lang werden varkentjes, of eigenlijk zwijntjes gehouden. Enkele meters van deze kooi af stond een behuizing die de zelfde vorm had, maar dan kleiner. Deze behuizing was praktisch helemaal dicht en diende als woonplaats voor mensen. Ik heb het gevoel dat er een soort dorp of nederzetting was omdat er meer mensen in de omgeving waren, en het vee niet alleen voor eigen gebruik diende. Verder bestaat bij mij het gevoel dat in dit gebied een heel eigen leefstijl was ontwikkeld, maar daar heb ik (nog) niets van gezien.

Het grote gebouw

Dit "zien" wil zeggen dat ik me bewust ben van het ijs waar op ik me begeef, maar dat ik tegelijk een andere realiteit beleef met beelden en soms ook geluiden, geur en wat al niet meer. Hier voor kan ik me heel bewust openstellen maar het kan me ook overkomen zo als in dit geval.

Op een ander moment van het schaatsen kreeg ik een ander beeld voor ogen. Ik keek over een bos en zag boven de bomen een groot vierkant gebouw uitsteken. Het moet een immens groot gebouw zijn geweest want het stak ruim boven de forse bomen uit. Het gebouw werd gebruikt, zo weet ik, ondermeer als uitkijktoren. Via dit hoge gebouw bestond kontakt met anderen die ver weg woonde, de toren diende dan als seintoren. Ook zag ik tussen de bomen hier en daar licht, alsof er mensen met een fakkel in de hand rondliepen. Het gedeelte van het gebouw dat boven de bomen uitstak moet wel tien bij tien meter in het vierkant zijn geweest. De tijd waarin ik een beetje heb mogen kijken weet ik niet.

Wat ik op dit moment met deze beelden aan moet weet ik ook nog niet precies, maar het heeft mijn interesse wel gewekt. Wellicht kan ik er U later meer over vertellen.

Praktijk open

De nieuwe praktijkruimte hier op de Buren in Oosterzee is volop in gebruik. Aan de buitenkant moet nog heel wat gebeuren maar aan de binnenkant vindt iedereen die hier komt het prachtig. We kregen van verschillende mensen cadeautjes om ons met de nieuwe praktijk te feliciteren waar we heel blij mee zijn. Ook raken we langzamerhand thuis in ons nieuwe huis. Door alle drukte hebben we nog geen tijd gehad om de buren om ons heen te leren kennen, maar vorige week kwamen twee buurvrouwen ons een mooi welkom geschenk brengen uit naam van onze naaste buren, en daarmee het gevoel dat we er al een beetje bij horen. En dat is goed, want het is fijn als je de mensen om je heen kent. De wereld is soms zo klein, en we kunnen elkaar dan zo nodig hebben.

Jac. Zitman

Oosterzee

0514-562345