|
paranormaal 53
BABYMUMMIES
Bij een "voodoo tovenaar" heeft de politie van Amsterdam
gemummificeerde babylijkjes gevonden, ook trof men in het huis een altaar
aan.
Als ik dit bericht uit de pers verneem kan ik me bijna niet indenken
dat dit bericht op waarheid berust. Het lijkt wel de opname set van in of
andere hele griezelige horror film. Als ik me bedenk wat zich allemaal in
dat huis afgespeeld moet hebben, lopen de rillingen over mijn lichaam. De
politie doet nu deze macabere vondst min of meer bij toeval, maar er
hebben ongetwijfeld meer mensen van geweten, zonder ooit iets te zeggen.
Wellicht waren ze bang voor "de tovenaar", of dachten ze dat het
er allemaal bij hoorde, zoals dat zo vaak gebeurd, wanneer het gaat over
religie.
RELIGIE
Er is door de volkenkundigen nog nooit een volk onderzocht bij wie geen
sprake was van geloof in geesten, aan wie macht over de mensen wordt
toegeschreven. Vaak bestaat een wijd verbreid geloof in bovennatuurlijke
krachten, die dan een eigenschap zijn van voorwerpen, zoals stenen, oude
wapens, symbolen en geesten van voorvaderen of één of meer goden. Het
geloof in geesten en goden, een scheiding tussen die twee is moeilijk te
trekken, behoort tot het gebied van de religie. Doordat er aan de
geestelijke wezens macht wordt toegekend, koesteren de gelovige gevoelens
voor hen, die variëren van vrees tot eerbied. Deze gevoelens leiden dan
weer tot handelingen die daarvan blijk geven, zoals gebeden, knielen, het
brengen van offers en het aanheffen van gezangen. Zulke handelingen vormen
de "ritus".
Deze drie factoren, het geloof, de gevoelens en de ritus vormen samen
een religie. Ook dient men natuurlijk na te laten wat de geesten of goden
zou kunnen vertoornen.
Als er pogingen worden gedaan de bovennatuurlijke krachten van de
geesten naar de hand te zetten spreekt men van magie. Bij de meeste
natuurvolken, maar ook bij ons in het westen is de "zwarte
magie" een bekend begrip. Dit zijn dan magiërs die zeer gevaarlijk
worden geacht wegens hun vermogen door, met behulp van toverij, anderen te
schaden en zelfs te doden.
VOODOO
West-Afrikaanse slaven die in de 17e en 18e eeuw naar Brazilië,
Haïti en andere delen van Amerika werden gevoerd, namen hun religie
mee, met hun eigen goden en rituelen. Dit gebeurde ook in de Nederlandse
koloniale gebieden. De priesters van de R.K. kerk wilde deze Afrikaners
graag tot het Christendom bekeren, en hoewel de slaven aan het bestaan van
hun eigen goden niet in het minst twijfelden, wilden velen van hen zich
graag laten dopen. Ze beschouwden de doop namelijk als een soort magisch
middel dat hun geluk kon brengen.
De Voodoo bijeenkomsten worden gehouden in een tempel, een Houmfo
genaamd, en zijn vaak niet meer dan een gewone hut of, zo als in
Amsterdam, een flat. In het midden van de tempel staat een paal die een
essentieel deel van de ruimte uitmaakt, want men geloofd dat een geest,
als hij is opgeroepen, langs die paal naar beneden komt.
De leiding van een Voodoo bijeenkomst berust bij een priester of een
priesteres. Deze worden geholpen door dansers en danseressen die, wanneer
zij in trance gaan, hun lichaam ter beschikking van de geesten stellen,
zodat deze zich tijdelijk kunnen uiten. Hiervoor dienen zij dan wel
kleding aan te trekken die de geest past, want anders komt hij niet.
Tijdens de bijeenkomsten wordt ook geofferd, meestal fruit en bloemen. Ook
bloed speelt een rol bij de Voodoo en er wordt dan ook meestal een dier
geofferd, vaak in de vorm van bv een kip.
VOODOO PLECHTIGHEID
Gewoonlijk vormen de Voodoo-plechtigheden een aaneenschakeling van
gebeurtenissen. De geesten worden opgeroepen door het slaan op de tamtam
en worden samen met het roepen van formules overgehaald langs de paal neer
te dalen. Deze geesten "bestijgen" dan één van de dansers die
in trance gaat, en vaak totaal van persoonlijkheid veranderd. Hier gaan
dan wel de nodige voorbereidingen aan vooraf.
De priester of priesteres beroept zich bij het begin op God de vader,
de Zoon en de Heilige Geest, en op de grond worden, vaak met witte meel,
symbolen getekend. Hierna vindt het ritueel van de offergave plaats, van
de bloemen, het fruit en de levende have, dit om de geesten over te halen
zich te manifesteren. De belangrijkste geesten, zo gelooft men, zijn met
niet minder tevreden dan met wat groter vee, zoals een bok, een stier of
een varken, die dan ter plaatsen wordt doodgemaakt, omgeven met veel
ceremonieel, zoals u begrijpt.
De geesten die zich dan manifesteren in het medium, zoals de persoon
genoemd wordt die zijn lichaam ter beschikking stelt, geven soms raad, en
worden door de aanwezige geëerd. Deze "geesten" houden ook van
sterke drank en een sigaar, zoals ik in een documentaire over Voodoo op t.v.
zag, terwijl ook het snoepgoed dat voor hen meegebracht wordt gretig
aftrek vindt.
Als U dan ook nog bedenkt dat de mediums uitgedost zijn in de meest
uiteenlopende gewaden en kostuums, begrijpt U wel dat de hele dienst een
voor ons bizar karakter draagt.
VOODOO EN ANDERE GELOVEN
De uitspraak van een Haïtische boer: "Men moet Christelijk
zijn om de geesten te kunnen dienen" is voor hem helemaal waar. Een
Voodoo-lid zou tot wanhoop worden gebracht als hij buiten de kerk zou
worden gesloten, niet in de kerk zou kunnen trouwen of zijn kinderen niet
kan laten dopen. Deze handelingen hebben voor hem magische waarden en
bezorgen hem respect.
Hoewel sommige kerkelijke hoogwaardigheid bekleders moeite hebben
gedaan het Voodoo geloof uit te roeien is het allemaal nooit gelukt.
Eerder zijn Christelijke en Voodoo rituelen zo in elkaar verweven dat ze
niet meer van elkaar te scheiden zijn.
En wat vindt je hier nu zelf allemaal van, hoor ik U vragen, geloof je
dat zelf ook?
Mijn antwoordt is heel simpel, hoewel ik hele vreemde dingen heb
gezien, moet ik er helemaal niets van hebben!
Al dit soort rituelen en religies kunnen veel te makkelijk ontaarden in
mens onwaardige situaties en leiden altijd tot angst en afhankelijkheid.
Wanneer er dan ook nog aanhangers bij zitten die denken dat ze de waarheid
in pacht hebben, kan dit leiden tot hele gevaarlijke gedachten kronkels,
zo als in het verleden, en ook nu nog, in zo veel religies gebeurd.
Jac.Zitman
|