PROFESSOR DIEKSTRA

René Diekstra, hoogleraar psychologie en onder andere ook columnist van de Leeuwarder Courant werd de afgelopen weken onder werp van gesprek in de landelijke pers. En wat had de schrijver van allerlei populaire psychologische stukken dan wel voor verschrikkelijks uitgehaald? Hij blijkt geen internationale misdadiger te zijn die op beschamende wijze door de justitie is vrijgelaten. Ook blijkt nergens uit dat hij zeer te bekritiseren buitenechtelijke verhoudingen had met hulpeloze patiënten. Nee, het aller verschrikkelijkste wat deze veel gelezen schrijver kon doen, is dat hij plagiaat pleegde. Plagiaat is een duur woord voor het "overschrijven" van stukjes die een ander geschreven heeft. De fout van Diekstra is dan niet zo zeer dat hij uit het werk van andere schrijvers heeft overgenomen, dat gebeurd praktisch in elk boek en in elke krant. De fout is dat hij de naam van die schrijvers niet vermeld heeft de boeken die Diekstra schreef.

Daar komt nu al die heisa van, niets om de luiken voor te sluiten dus. Hier voor wordt de hoogleraar die op gevoelige wijze, gewone mensen inzicht in hun eigen problemen probeert te geven, wat één van zijn taken is, op harde wijze onderuit gehaald.

Maar Diekstra had het kunnen weten, als psycholoog en als schrijver. Het ego van mensen is gauw gekwetst, dat weet ook ik uit ervaring. We mogen dus nooit de naam vergeten te vermelden van mensen die zich oh zo belangrijk vinden, dat is de grootste fout die een schrijver kan maken, en dat kost je de kop.

Het lijkt me dus het beste om op voorhand te verklaren dat ook ik weleens plagiaat pleeg in deze column. U hoeft er dus niet meer mee te komen, het is nu oud nieuws.

DR. SIPPE SCHAT

Een andere bekende persoon, die gewend is op z'n eigen wijze te werken, is de inmiddels landelijk bekende arts Dr. Sippe Schat uit St. Nicolaasga. Onlangs is hij zijn praktijk gestopt, omdat het voor hem onmogelijk was geworden zijn werk nog volgens zijn eigen maatstaven te kunnen doen. Een patiënte van mij die Dr. Schat als huisarts had vertelde mij haar ervaring met hem.

"De beste huisarts die je maar kan wensen", betoogde ze.

"Zo heeft hij mijn man prima bijgestaan in de laatste dagen van zijn leven. We hoefden nooit te bellen, hij kwam geheel uit zichzelf drie keer per dag langs. Zelfs zaterdagavond heel laat kwam hij nog wat brengen voor een goede nachtrust, en dan stond hij zondagochtend al weer vroeg voor de deur, nee voor mij is Schat een prima huisarts".

Met een begrip volle glimlach vervolgde ze "dat hij die vrouw hielp met sterven begrijp ik best, ik zou het verschrikkelijk vinden als "Jan en Alleman" mee zouden moeten beslissen, dat is een zaak tussen dokter en mij".

Dr. Schat is niet aangevallen omdat hij zijn patiënten niet goed behandelde, of z'n huis niet uit te branden was als iemand in nood hem belde.

Het probleem van Dr. Schat is, dat hij vanuit zijn hart handelt, en daarmee zijn eigen belangen vergeet.

En dat kan niet in onze maatschappij met z'n oerwoud aan regels, waarvoor je een hele goede wandelkaart moet hebben. Wanneer je die kaart niet hebt, of buiten de soms absurde paden komt, val je vroeg of laat in handen van de beul en dat kost je de kop.

Ook ik heb de neiging om eerder mijn hart dan mijn verstand te volgen, zonder me zorgen te maken over de gevolgen die dit voor mij kan hebben. Maar als je het leed van mensen voelt, wat moet je dan anders?

LEVEN VAN UIT HET HART

Bij het lezen van bovenstaande zal wellicht de indruk ontstaan dat leven vanuit het hart, vanuit het gevoel dus, ook niet alles is. Maar, leven puur vanuit het verstand kan ook tot grote problemen leiden. Door het verstand op de eerste plaats te zetten, leven mensen haaks op hun gevoel. Dit geeft een enorme stress, en veroorzaakt allerlei blokkades op psychisch en lichamelijk gebied.

Hier ligt, volgens mij, de oorzaak van vele, zo niet alle ziektes.

Door psychische stress ontstaat makkelijk een depressief gevoel, en wat veel erger is, een gevoel van wanhoop. Het gevoel dus, dat het nu eenmaal allemaal zo is, en dat er niets aan te doen is.

Dit gevoel tast heel duidelijk het natuurlijke afweersysteem aan, waardoor ziektes hun kans krijgen.

KANKER

Ons natuurlijk afweersysteem bevat een mechanisme wat je zou kunnen noemen: het anti-kanker mechanisme, wat o.a. door het hormoonstelsel wordt beïnvloed. En stress verstoord het hormoonstelsel en ontregeld daarmee ook ons anti-kanker mechanisme.

Uit diverse onderzoek is gebleken, dat wanneer we het proces kunnen omdraaien, herstel mogelijk is van vele ziektes, waaronder kanker.

POSITIEVE LEVENSVERWACHTING

De eerste stap naar herstel is dat patiënten worden geholpen meer overtuigd te raken van het effect van hun behandelingen en van de kracht van hun afweersysteem. Het is belangrijk dat er een andere levenshouding ontstaat waarin voor wanhoop geen plaats meer is. De behandelende artsen en de andere mensen om de patiënt heen zullen moeten helpen om die positieve levenshouding te laten ontstaan, door van uit hun hart de patiënt te benaderen.

Hierdoor zal, om het misschien wel te simpel te zeggen, het natuurlijke afweermechanisme zijn werk weer goed kunnen doen.

Nu moet U niet denken dat ik wel even een ziekte als kanker genees. Maar in de praktijk zie ik wel de kwaliteit van het leven van deze patiënten aanmerkelijk verbeterd, doordat men ook vanuit zijn hart gaat leven.

Altijd blijf ik bezig, altijd op zoek naar nieuwe middelen of nieuwe behandel methoden, desnoods ten koste van mijzelf, om een oplossing te vinden voor mijn patiënten, zeker voor hen met kanker.

Ik ben gelukkig niet de enige die er zo over denkt, door de geschiedenis heen zijn er altijd mensen geweest die hun gevoel boven hun verstand verkiezen, ondanks de gevolgen. Velen zijn van grote invloed geweest in de verbetering van onze leefwijze, en hebben prachtige inzichten gebracht.

Helaas zijn een groot aantal van hen hier door in de problemen gekomen, zelfs voor gekruisigd, maar ze konden niet anders, ze volgden hun hart!

Jac Zitman