seksueel misbruik

Helaas wordt ik in mijn praktijk regelmatig geconfronteerd met zowel mannen als vrouwen die op jonge leeftijd seksueel zijn misbruikt door volwassenen. De littekens die dit op de ziel van de slachtoffers achter laat gaan helaas nooit meer helemaal over. De psychische gevolgen kunnen zo ingrijpend zijn dat het leven van de slachtoffers dus danig verstoord raakt waardoor van een normaal leven eigenlijk geen sprake meer is. Zelfs mensen met meerdere persoonlijkheden kom ik regelmatig tegen. Hoewel het allemaal heel bizar kan overkomen is het creëren van meerdere persoonlijkheden de oplossing die de natuur voor deze ernstig getraumatiseerde mensen heeft gevonden. Gelukkig zijn niet alle slachtoffers er zo ernstig aan toe, maar het zijn wel deze gevolgen waarmee de volwassen daders rekening moeten houden, hoewel ze waarschijnlijk niet verder kunnen kijken dan hun eigen zielige genot.

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik wordt ziek en misselijk wanneer ik lees dat onderwijzers misbruik maken van hun macht en seksueel omgang hebben met leerlingen. Dat dit gebeurd is al meer dan erg genoeg, maar als dan ook nog blijkt dat deze onderwijzers vaak jaren de hand boven het hoofd gehouden zijn waardoor veel meer slachtoffers zijn gemaakt, dan vraag ik me af wat hier aan de hand is. Zowel schoolbesturen als ook de ouders van slachtoffers zagen geen reden om een klacht in te dienen, omdat de onderwijzer in kwestie "toch zo'n goede leraar is" Hiermee hebben alle betrokkenen zich mede schuldig gemaakt aan het leed wat aan verdere slachtoffers is aangedaan. Het meest bizarre vindt ik dan nog wel dat het hier regelmatig zgn. christelijke scholen betreft en dan ook nog vaak van orthodoxe snit. De "goede naam van de school" is dan zo belangrijk dat hiervoor onschuldige kinderen geslachtofferd moeten worden. Het mag natuurlijk nooit zo zijn dat school bestuurders kunnen besluiten om deze afschuwelijke misdaden met de mantel der liefde te bedekken. Kinderen die signalen geven die wijzen op misbruik, dienen ogenblikkelijk in bescherming genomen te worden, zo makkelijk is het niet voor deze slachtoffers om te vertellen dat ze zijn misbruikt. De rechtelijke macht zou deze misdaden niet mogen afdoen met een, veel te korte gevangenis straf, maar ten alle tijden levenslange TBS moeten opleggen, zodat ze verplicht kunnen worden behandeld in een gesloten psychiatrische kliniek. Zo zouden ze dan buiten de maatschappij kunnen worden gehouden en bij vrijlating zou men ze beter in de gaten kunnen, en moeten houden. Daar hebben alle kinderen recht op, en ze schieten er niets mee op wanneer deze misdadigers, hoe verknipt ze ook zijn, als zielig met een moeilijke jeugd enz. worden beschouwd.

Wij, de maatschappij en dus ook de christelijke instellingen die nu zo worden geconfronteerd met deze misstanden, zouden de hand in eigen boezem kunnen steken. De verwrongen ideeën die bij sommigen nog rond seksualiteit bestaan zijn mede verantwoordelijk voor het gedrag van de daders, het wegmoffelend gedrag van overheden, en zelfs voor een gedeelte voor het slachtoffer worden. Er zou open en vrij over seksueel gevoelens moeten worden gesproken, zodat men van jongs af aan deze gevoelens leert accepteren, en wat belangrijker is, er mee leert omgaan. Hier ligt een belangrijke taak voor de scholen, in het bijzonder de christelijke scholen, want juist in een geloof waar liefde het hoogste goed is, liggen de mogelijkheden om deze gevoelens bespreekbaar te maken. Veel te lang heeft er een taboe op dit onderwerp gerust en werd het gezien als iets geheimzinnigs waar men niet openlijk over mag praten. Dit heeft geleid tot de meest vreemde misstanden op seksueel gebied, en zelfs tot het pervers gedrag wat men heden ten dagen als "gewoon" op de TV ziet, en het heeft er toe bijgedragen dat velen niet meer weten wat wel of niet acceptabel is.

Wanneer ik tegen U zeg dat U overal aan mag denken behalve aan een wit paard, zult U zien dat een wit paard een obsessie voor U wordt. Hoe U ook uw best doet om de gedachten aan een wit paard weg te drukken, het zal U niet lukken, overal ziet U een wit paard in. U zult gaan dromen van witte paarden en wellicht hevig opgewonden raken als U een bruin paard ziet met een witte bles. Die bles moet dan angstvallig bedekt worden, want hij zal U teveel doen denken aan een wit paard. Wanneer we de witte paarden dan ook nog als zeer slecht bestempelen, duivels zo U wilt, wordt het helemaal verschrikkelijk. Dan kunnen we niet meer over een wit paard praten zonder daar bij de raarste bijgedachten en fantasieën te krijgen. Zo gaat het ook met de seksualiteit. Alles wat op dit gebied gefantaseerd, en helaas ook gepubliceerd, wordt zijn vaak uitspattingen van mensen die gek geworden zijn van het wegdrukken van hun gedachten aan witte paarden, en heeft vaak helemaal niets te maken met liefde, eerder met obsessie. Nu zult U zeggen: kinderen krijgen toch voorlichting genoeg op school, ze weten van alles. Ja, technisch weten ze alles, maar over hun gevoelens, over de liefde die de basis moet zijn van seksualiteit, weten ze heel weinig. Zowel jongens als meisjes hebben weinig of geen idee wat ze van een ander mogen verwachten in een seksuele relatie, ook hebben ze geen idee wat er van hen verwacht wordt op dit gebied. En reken maar dat ze daar graag alles over zouden willen weten! Het is dus onze plicht als volwassenen, thuis en op de scholen, hen te leren dat liefde het sleutelwoord is bij seksualiteit. Liefde waarin we ons niet hoeven te schamen voor onze gevoelens en wat niets te maken heeft met macht en misbruik. Liefde die alleen gedeeld kan worden. Vrouwen, maar ook mannen die als kind misbruikt zijn hebben mij verzekerd dat hun onwetendheid hen passief maakte. Ze dachten dat het wellicht zo hoorde, en kwamen niet in verzet. Wanneer we onze kinderen, vertellen hoe mooi een wit paard is, en hoe ze er mee om kunnen gaan, beschermen we ze tegelijk tegen mensen die hen proberen te misbruiken.

Jac.Zitman

paragnost/magnetiseur

Bantega

0514-551333