|
PARAnormaal 17
jac.Zitman 10-1-'96
In het begin van deze eeuw verschenen de resultaten van een bijzonder
onderzoek. Uitgevoerd door de geneesheer-directeur van een Londense
psychiatrische kliniek, dr.med: Richard Maurice Bucke. Aan de hand van
talloze voorbeelden geeft hij een beschrijving van een speciaal bewust
zijn van bekende en onbekende mensen. Een bewustzijn wat voort komt uit
het "gewone" bewustzijn en ongeacht afkomst, opleiding of geloof
bij iedereen kan door breken, en wat hij kosmische bewustzijn noemt. Dr.
Bucke stelt als voorwaarde voor erkenning van kosmisch bewustzijn de
volgende voorwaarden:
a. De betrokkene krijgt plotseling,
zonder enige waarschuwing, het gevoel van in een wit licht opgenomen te
worden, of misschien beter gezegd: de gewaar wording dat de geest zelf van
zulk een licht vervuld wordt..
b. Op het zelfde ogenblik voelt hij
zich als het ware badend in een aandoening van vreugde, zekerheid en een
speciale verlossing van al het andere.
c. Tegelijk met of onmiddellijk
volgend op de hierboven ver melde gevoelens en ervaringen ondergaat de
mens een onmoge lijk te beschrijven intellectueel verlicht worden. Voor
zijn bewustzijn flitst een duidelijke, hoewel schetsmatige conceptie(een
visie) van de betekenis en de strekking van het universum op.
Hij ziet dat het leven in de mens
eeuwig is, net zo als al het leven eeuwig is. Dat liefde de grondslag van
het leven is en dat het univer sum zo geordend is dat alles zonder
"toeval" samenwerkt. Hij die deze ervaring doormaakt zal in
enige momenten meer leren dan in jaren van studie, en ook veel wat geen
studie hem ooit zou kunnen onthullen.
d. Met de morele verheffing en het
verlicht worden komt het weten van onsterfelijkheid. Dit is geen
intellectueel inzicht of ervaring maar meer een weten.
e. Door het verlicht worden
verdwijnt de vrees voor de dood.
f. Het zelfde kan gezegd worden van
het zonde besef. Niet dat deze mensen aan de zonde ontkomen, maar hij ziet
niet langer in de wereld enige zonde is die men zou moeten ontvluchten.
g. Het ogenblikkelijke van het
verlicht worden is één van de frapantste kenmerken. Het kan met niets zo
goed vergeleken worden als met een felle bliksemstraal die in de donkere
nacht het in duister gehulde landschap, voor een ogenblik helder verlicht.
h. Als laatste valt op dat er iets
behoorlijks uitgaat van de mens die kosmische bewustzijn, zo als dr. Bucke
het noemt, deel achtig is geworden.
Het vermogen, kosmisch bewustzijn zelf heeft vele namen
aldus dr. Bucke. Het was of Gautama (Boed ha) of één van zijn eerste
discipelen die het "Nirwana" noemde, en wel in verband met het
"uitroeien" van zekere lagere mentale vermogens zo als het
zondegevoel, de vrees voor de dood, de begeerte naar rijkdom, enz. enz.,
dat rechtstreeks met de geboorte van kosmisch bewustzijn gepaard gaat.
Jezus noemde deze nieuwe toestand "het koninkrijk Gods" of het
"koninkrijk der hemelen", om de vrede en het geluk die het in
zich sluit. Paulus noemde dit bewustzijn "Christus". Hij sprak
van zichzelf, als van "een mens in Christus", van andere als van
"hen die in Christus zijn". Ook noemde hij het"de
Geest" en "de geest Gods". Mohammed noemde het kosmische
"Gabriel", en schijnt hem te hebben beschouwd als een geheel
afzonderlijke, in hem levende en tot hem sprekende persoonlijkheid. Dante,
de van 1265 tot 1321 levende wereldberoemde schrijver sprak van "Beatrice"
(de "Gelukkigmakende").
Honoré de Balzac die in 1850 overleed sprak van een
"Specialisme" wanneer hij de nieuwe toestand, het kosmisch
bewustzijn aanduidde en de nieuwe mens een "Specialist".
Walt Whitman, een andere beroemde schrijver, die van 1819
tot 1892 leefde, duidde het kosmisch bewustzijn aan als "mijn
ziel", en ook hij sprak er over alsof het iemand anders was.
Ook mensen als Spinoza, Swedenborg en velen minder
bekenden werden door dr. Bucke aan een onderzoek onderworpen en in een
dik boek genaamd "kosmisch bewustzijn"
beschreven.
Eén van de verslagen in dr. Buckes
boek betreft de onbekende J. William Loyd, geboren uit arme, ongeschoolde,
Engelse ouders en levend in Canada. Hij was boerenarbeider die na een 10
jarig huwelijk weduwnaar werd en alleen zijn twee kleine kinderen
opvoedde. Loyd noemde zichzelf een enthousiast Anarchist en ging als
verpleger werken. Hij noemt het kosmisch bewustzijn de
"Gedachte", wanneer hij beschrijft wat hem in de trein, onderweg
naar zijn werk overkwam. Loyd vertelde "ik had geen bijzondere
gewaarwording, behalve dan van iets schoons, en groots dat in mij scheen
te gebeuren, en dat ik alleen zou kunnen omschrijven als licht. Wat nu het
gevoel betreft dat ik had toen de Gedachte tot me kwam is het best te
vergelijken met een zaadje dat uitgroeide tot een steeds groter en sterker
wordende plant. Met het verlicht worden van het intellect komt een
intense, zuivere blijdschap en tegelijk daarmee een gevoel van
onsterfelijkheid. Niet enkel maar een geloof in een toekomstig leven, dat
zou niet zoveel betekenen, maar een bewustzijn dat het leven eeuwig
is" aldus Loyd.
De verklaring voor de verscheidenheid aan Godsdiensten
komt volgens dr. Bucke op het volgende neer. De mededelingen van Jezus,
Boeddha, Paulus, Mohammed en zo velen anderen werden en worden niet als
verschillende vertellingen over één en het zelfde onderwerp, kosmisch
bewustzijn, gezien maar als verschillende geloven. Het inzicht dat al deze
mensen eigenlijk over hetzelfde spraken zou een grote verandering op deze
wereld geven en vrede brengen waar godsdienst oorlogen woedden.
|