|
seksueel misbruik
Helaas wordt ik in mijn praktijk
regelmatig geconfronteerd met zowel mannen als vrouwen die op jonge
leeftijd seksueel zijn misbruikt door volwassenen. De littekens die dit op
de ziel van de slachtoffers achter laat gaan helaas nooit meer helemaal
over. De psychische gevolgen kunnen zo ingrijpend zijn dat het leven van
de slachtoffers dus danig verstoord raakt waardoor van een normaal leven
eigenlijk geen sprake meer is. Zelfs mensen met meerdere persoonlijkheden
kom ik regelmatig tegen. Hoewel het allemaal heel bizar kan overkomen is
het creëren van meerdere persoonlijkheden de oplossing die de natuur voor
deze ernstig getraumatiseerde mensen heeft gevonden. Gelukkig zijn niet
alle slachtoffers er zo ernstig aan toe, maar het zijn wel deze gevolgen
waarmee de volwassen daders rekening moeten houden, hoewel ze
waarschijnlijk niet verder kunnen kijken dan hun eigen zielige genot.
Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik
wordt ziek en misselijk wanneer ik lees dat onderwijzers misbruik maken
van hun macht en seksueel omgang hebben met leerlingen. Dat dit gebeurd is
al meer dan erg genoeg, maar als dan ook nog blijkt dat deze onderwijzers
vaak jaren de hand boven het hoofd gehouden zijn waardoor veel meer
slachtoffers zijn gemaakt, dan vraag ik me af wat hier aan de hand is.
Zowel schoolbesturen als ook de ouders van slachtoffers zagen geen reden
om een klacht in te dienen, omdat de onderwijzer in kwestie "toch
zo'n goede leraar is" Hiermee hebben alle betrokkenen zich mede
schuldig gemaakt aan het leed wat aan verdere slachtoffers is aangedaan.
Het meest bizarre vindt ik dan nog wel dat het hier regelmatig zgn.
christelijke scholen betreft en dan ook nog vaak van orthodoxe snit. De
"goede naam van de school" is dan zo belangrijk dat hiervoor
onschuldige kinderen geslachtofferd moeten worden. Het mag natuurlijk
nooit zo zijn dat school bestuurders kunnen besluiten om deze
afschuwelijke misdaden met de mantel der liefde te bedekken. Kinderen die
signalen geven die wijzen op misbruik, dienen ogenblikkelijk in
bescherming genomen te worden, zo makkelijk is het niet voor deze
slachtoffers om te vertellen dat ze zijn misbruikt. De rechtelijke macht
zou deze misdaden niet mogen afdoen met een, veel te korte gevangenis
straf, maar ten alle tijden levenslange TBS moeten opleggen, zodat ze
verplicht kunnen worden behandeld in een gesloten psychiatrische kliniek.
Zo zouden ze dan buiten de maatschappij kunnen worden gehouden en bij
vrijlating zou men ze beter in de gaten kunnen, en moeten houden. Daar
hebben alle kinderen recht op, en ze schieten er niets mee op wanneer deze
misdadigers, hoe verknipt ze ook zijn, als zielig met een moeilijke jeugd enz.
worden beschouwd.
|
|
DE TANDARTS
November vorig jaar kwam een jonge, alleenstaande moeder van twee
kleine kinderen, samen met een vriendin, bij mij in de praktijk. Ze was
uiterst gespannen en op van de zenuwen, waar voor ik haar behandelde. Het
was mij duidelijk dat ze het een en ander had meegemaakt, en al snel
vertelde ze mij, huilend haar verhaal.
Als 17 jarig meisje was ze het slachtoffer geweest van een zedendelict,
wat een zeer traumatische ervaring in haar leven was geworden. En nu was
het weer gebeurd, de tandarts waar ze al 14 jaar onder behandeling was,
had onder de behandeling onzedelijke handelingen bij haar verricht. Ze was
doodsbang en wist zich geen raad. Ik vertelde haar dat ze twee
mogelijkheden had, ze kon een andere tandarts nemen, en er verder niet
meer over praten, en zeker niet op straat, omdat ze dan zelf onderwerp van
discussie kon worden, of, en dat leek mij het verstandigste, ze kan
aangifte doen bij de politie in Lemmer. Ook dit laatste zou z'n
consequenties hebben, heb ik haar uitgelegd, ze zou tot in de details
moeten vertellen wat er was gebeurd. Haar moed won het van haar angst, en
ze is nog dezelfde dag naar het politiebureau gegaan om aangifte te doen.
De opvang van de politie was heel goed, en ook de mensen van
slachtofferhulp die naar aanleiding van haar aangifte met haar in contact
kwamen, hebben alles gedaan om deze moedige vrouw te helpen. "Toch is
het allemaal niet makkelijk geweest" vertelde ze mij deze week na het
proces. "Het heeft me allemaal zo'n pijn gedaan, en de kwaadheid over
wat hij mij, en indirect mijn kinderen heeft aangedaan worden er door het
proces niet minder om".
"Ik vond zijn gedrag voor de rechter, alsof hij een toneelstukje
opvoerde, en van zijn medelijden met de slachtoffers moest ik
walgen", vertelde ze mij, en ze vervolgde "En dan moet ik zeker
nog blij zijn als ik 1000 gulden schadevergoeding krijg, voor de kosten
die ik heb moeten maken, en hem moet ik zeker zielig vinden omdat hij
200.000 gulden minder zou verdienen dit jaar".
"Nee, deze man mag nooit meer tandarts zijn, of op een andere
manier met vrouwen werken. Het is toch allemaal ongelofelijk wat hij mij,
en anderen heeft kunnen aandoen". "Ik wil hem nooit meer
zien."
Het is niet zo vreemd dat mannen geïnteresseerd zijn in het vrouwelijk
schoon, maar wanneer dit tot een obsessie leidt, en men vrouwen slechts
ziet als een lustobject, wordt het een ziekelijke verslaving. Als men,
zoals in het geval van de tandarts, dan ook niet meer in staat is zijn
begeerte onder controle te houden, wordt men een gevaar voor zijn
omgeving.
Helaas zien we, dat de Inspectie van de Volksgezondheid, die al jaren
op de hoogte was van het probleem van deze tandarts, niet ingreep en daar
mee mede verantwoordelijk is voor de gevolgen. Zoals we dat bij scholen
zagen die "foute leraren" de hand boven het hoofd hielden, zo
geldt dat ook bij andere instanties. Deze instanties, in dit geval, de
Inspectie van Volksgezondheid, mogen nooit eigen rechter spelen, wanneer
het om overtredingen van de wet gaat, maar de beoordeling van het handelen
van deze delinquenten aan de rechterlijke macht overlaten, daar hebben we
een rechtstaat voor, en zo hadden er wellicht minder slachtoffers geweest.
KINDEREN
Een andere vrouw die het slachtoffer van deze tandarts is geworden
heeft nooit aangifte gedaan, vertelde ze mij, omdat ze dacht dat dit geen
zwaar vergrijp is. Ook vertelde ze mij, dat ze er met meer vrouwen, met de
zelfde ervaringen over had gesproken, die er net eender over dachten.
"Er zijn veel vrouwen die gewoon een andere tandarts hebben genomen,
het verhaal dat deze man niet van vrouwen kan afblijven is in Lemmer al
jaren bekend".
Tot mijn verbijstering vertelde deze vrouw mij, dat er wel degelijk
minderjarige meisjes door deze tandarts zijn betast. Één van deze
meisjes was haar eigen dochter, die toen 16 jaar oud was, en er pas over
sprak nadat haar moeder thuiskwam met het verhaal "nooit meer naar
deze tandarts te willen". Een andere vrouw, met wie ik een lang
gesprek voerde, vertelde mij dat haar dochter op 13 jarige leeftijd niet
meer naar deze tandarts wilde, "omdat hij steeds aan haar zat".
Deze verhalen van kinderen zijn nooit bij de rechter ter sprake
geweest, maar de tandarts zal zelf wel weten hoever zijn obsessie gaat.
Toch wil ik deze man niet helemaal afkraken. Er zijn heel veel mensen
die hem een fantastische tandarts vinden en een heel aardige man. Ik heb
genoeg vrouwen gesproken, die vol ongeloof op de berichten reageren.
"Ik kom al jaren bij hem" vertelde een vrouw mij onlangs,
"nooit heeft hij mij anders aangeraakt dan je van een tandarts mag
verwachten. Hij is heel aardig en meelevend tegenover mij". En zo
zijn er nog meer verhalen. We moeten deze tandarts dan ook niet zien als
een helemaal verkeerd mens; zijn volledige bekentenis is daar een
duidelijk bewijs van. Wel is het een mens met problemen die zijn oorsprong
vinden in zijn persoonlijkheid. Waarschijnlijk heeft hij niet met
afwijzingen leren omgaan.
Het is een grote verantwoordelijkheid voor diegene die hem behandelen,
omdat wanneer zij verklaren dat hij genezen is hij weer aan het werk zou
kunnen als voorheen.
Zo'n obsessie is zo maar niet over, het is een verslaving, je kan het
vergelijken met alcoholisme, en het zou heel verstandig zijn, als deze
tandarts er voor zorgt dat hij zijn leven en werken zo inricht, dat hij
niet meer in de verleiding kan komen.
Nog even terug naar de vrouw die als eerste van al die vrouwen die
slachtoffer zijn geworden aangifte heeft gedaan."Ik ben heel blij dat
zoveel vrouwen na mij, ook contact met de politie hebben opgenomen, dit
heeft mij enorm gesterkt, en een gerucht wat al jaren door Lemmer ging,
boven water gebracht.
Het is voor mij allemaal nog lang niet over, zo voelt het, maar ik ben
niet weggelopen, ik ben niet gevlucht". "Ik heb gevochten, en
heb gewonnen!".
Jac Zitman
|