|
Heit spookt rond
Ze was de jongste van vier dochters, een nakomelingetje
zo als ze dat noemen, en haar ouders waren al flink op leeftijd toen ze
haar man ontmoette, een vrachtwagenchauffeur, die alleen in de weekeinden
en met de vakantie thuis was. Na haar trouwen was ze gewoon thuis blijven
wonen, op de kleine boerderij, waar Heit nog wat koeien en schapen had.
Mem was altijd ziek geweest, zolang ze zich herinnerde, en was een aantal
jaar geleden in het ziekenhuis overleden. Heit leefde zoals hij dat altijd
gedaan had, met eten en koffie drinken op vaste tijden, en zij had
eigenlijk altijd voor hem gezorgd, heel natuurlijk, heel gewoon. Enkele
maanden geleden was Heit niet van bed gekomen, en toen ze boven ging
kijken lag hij daar alsof hij sliep, maar ze zag het dadelijk, haar Heit
was overleden.
Heit spookt rond
Hoewel ze eerst wel geschrokken was dat haar vader zo
plotseling overleden was, had ze er wel vrede mee. Hij had geleefd zoals
het hem goed leek, was wel oud en wat versleten, maar was eigenlijk nooit
ziek geweest. Het was goed zo, en zij bleef gewoon op het boerderijtje
wonen, zonder de koeien, maar met de schapen.
Nu kwam ze mij opzoeken, want ze was, tegen haar natuur
in, behoorlijk in de war geraakt. Het was op een middag, enkele weken
geleden, dat ze in de keuken aan tafel wat aardappelen zat te schillen. Ze
hoorde hoe de keukendeur open ging en voelde een koude wind langs haar
heen gaan. Toen ze van haar aardappelbak opkeek stond daar, alsof er niets
gebeurd was, haar Heit. De schrik sloeg haar om het hart, hij stond daar
in de kleren die hij altijd droeg, op kousenvoeten, de klompen in de stal
achtergelaten. 'Dit kan toch niet waar zijn' dacht ze zich, 'ons Heit is
toch dood en begraven'. Even plotseling als ze hem gezien had, was Heit
ook weer verdwenen.
Sinds die middag was er van alles veranderd in haar
leven. Ze was gespannen geworden, en overal meende ze haar Heit te zien.
In huis, in de stal, als er maar iets 'vreemdst' gebeurde meende ze dat
het door hem werd veroorzaakt. Toen ze voor haar gevoel even in de stal
bij de schapen moest gaan kijken, bleek één van de pas geboren
lammeren buiten het hek te zijn geraakt. Gelukkig was ze er op tijd bij,
maar was dat nu Heit geweest die haar had ingefluisterd te gaan kijken?
Haar man had haar uitgelachen toen ze er met hem over
gesproken had. 'Spoken bestaan niet' had hij haar voorgehouden, en verder
wilde hij er niets meer over horen. Het was haar oudste zuster, die een
soort moeder voor haar is, die haar had aangeraden om eens met mij te gaan
praten. 'Ik weet niet wat ik moet denken Zitman,' zei ze 'ik ga aan mezelf
twijfelen, of is het echt ons heit die nog bij me is?' 'Jo mot it me mar
vertelje' zei ze, terwijl ze me vol verwachting aankeek.
Spiritisme en animisme
Het Griekse woord 'Psychikos' dat 'van de ziel', 'tot de
ziel behorend', 'geestelijk' of 'spiritueel' kan betekenen is weer
afgeleid van het Grieks woord 'psyche' dat 'ziel' of 'geest' betekend, het
duidt dat gene aan wat buiten de natuurlijke of bekende lichamelijke
processen valt. In de geschiedenis van het geestelijke, in de religies,
maar ook in het paranormale overheersen twee belangrijke theorieën. Ze
zijn bekend als de 'animistische' en de 'spiritistische' theorieën.
De animistische opvatting stelt, dat alle 'paranormale'
krachten zetelen in de ziel van de mens, hoewel ze bij de meeste mensen
niet ontwikkeld zijn en voor het grootste gedeelte niet worden benut, en
vaak niet eens worden herkend. De spiritistische theorie neemt het bestaan
aan van onbelichaamde geesten, die spreken of werken door middel van
levende mensen die bekend staan als mediums.
Bij beginnende paragnosten, maar ook bij mensen die voor
het eerst in hun leven met geestelijke zaken te maken hebben zie je vaak
dat ze een spiritistische opvatting ontwikkelen. Ze kunnen zich niet
voorstellen dat de dingen die ze 'zien', of anderszins beleven, uit
zichzelf voortkomt. Vaak 'zien' ze overledenen of 'horen' hoe iemand tegen
hen spreken, allemaal heel overtuigend en heel echt. Wanneer deze mensen
dan ook nog eens boeken gaan lezen of met anderen in contact komen die het
spiritisme, vaak met veel overtuiging, aanprijzen, is een geloof snel
geboren.
En, ik zal U vertellen dat dit geloof een enorme invloed
op mensen kan hebben, met veel angsten en beperktheden. Want denkt U eens
in dat U er van overtuigd bent dat U omringt bent door altijd aanwezige
'geesten'. Wellicht soms prettig, maar minder prettig als U op de wc bent,
staat te douchen, of aan het vrijen bent. We willen uiteindelijk niet
altijd maar bespiedt kunnen worden.
Wanneer een mens wat langer met het spirituele, of het
paranormale bezig is, veranderen die spiritistische ideeën wel. We
krijgen dan meer inzicht in ons zelf en de wereld om ons heen en begrijpen
dat de menselijke geest tot veel meer in staat is dan we aanvankelijk
dachten. Dan laten we de spiritistische levensovertuiging, dat we omringt
zijn door geesten zonder lichaam, los en weten dat de animistische theorieën
realisatie zijn. Het is dus allemaal een kwestie van ontwikkeling, van
inzicht, maar bovenal van moed om de waarheid onder ogen te zien.
De verschijning van
Heit
'Toen je daar in je keuken aan de tafel zat, op die
middag dat je Heit voor het eerst zag, ging de deur door de wind of zo van
zelf open'. 'Dat gebeurd wel vaker denk ik, want die deur sluit niet
helemaal goed'. Ze keek me lachend aan, 'ja' zei ze, 'daar heeft U gelijk
in, ik zal maar niet vragen hoe U dat weet'. 'Nu is het zo', ging ik
verder, 'dat het al honderden keren is gebeurd dat in het verleden je Heit
binnen kwam'. 'Je zag hem nu zoals je hem herinnerd, het was dus gewoon
een herinneringsbeeld zoals je dat in je hoofd hebt'. 'Het is je eigen
geest die dit beeld heeft gemaakt, net als bij dromen, maar dan overdag,
het open gaan van de deur zette je er toe aan'.
'Je kan het zo zien, dat het feit dat je dit op deze
manier beleefde, een teken is dat je zijn dood aan het verwerken bent'.
'Je zou kunnen zeggen dat het een soort afscheid is, een afscheid van het
beeld wat je van je vader hebt, van de zorg voor je vader'. 'Zijn sfeer
zal waarschijnlijk nog heel lang in de boerderij zijn, maar ga er niet
zijn geest, zijn persoonlijkheid aan verbinden, laat je gedachten niet met
je op de loop gaan'.
'En wat dat lammetje betreft...' toen viel ze me met een
lach in de rede. 'Ach, ik weet het allemaal eigenlijk wel'. 'Weet U, toen
ik nog op de lagere school zat had ik eens een witte geit die op alledag
liep'. 'Op een ochtend op school was er het gevoel dat ik naar huis moest,
naar mijn geit'. 'Zo snel als ik kon fietste ik tijdens het speelkwartier
naar huis, en ja hoor, de geit was bezig te jongen'.
'De buurvrouw, die heel gelovig is, zei toen dat de Heer
me gewaarschuwd heeft, maar het was natuurlijk gewoon mijn gevoel, net als
bij het lammetje'. 'Het was niet de Heer, of mijn vader, maar gewoon mijn
eigen gevoel, dat gebeurd vaker, zo weet ik het ook meestal als mijn man
onverwachts thuis komt'. Ik zag aan haar hele houding dat ze mijn verhaal
goed begrepen had en inzag hoe ze zich zelf nodeloos bang had gemaakt.
'Het is goed dat U het mij wilde uitleggen', zei ze toen
ze weer naar huis ging, 'ik voel me er gewoon opgelucht door, want ja, ik
begon toch een beetje aan mezelf te twijfelen'. 'Weet U, ik wilde zelfs al
de boerderij verkopen en ergens anders een huis kopen'.
Onlangs kwam ik langs haar huis, ik kon zien dat ze de
boel netjes opgeknapt hadden. Naast het huis stond aan een lange ketting
een witte geit. |