Het gebeurde zomaar op een mooie lentedag terwijl ik zittend over het water staarde naar de vogels die traag en onbevreesd laag over het door zon beschenen kanaal zweefde.

De wereld om me heen verdween en er was alleen maar dat prachtige licht. Een licht zo helder en mooi dat het niet onder woorden te brengen is, omdat er geen woorden voor zijn.

Er was een gevoel van liefde en reinheid die onbeperkt is. Mezelf voelde ik alles en tegelijkertijd niets. Woorden schieten tekort, ik kan hoogstens proberen er over te vertellen. Voor mijzelf weet ik zeker dat deze toestand Goddelijk is, al besef ik dat het woord Goddelijk ook maar een uitdrukking is, waar veel vergissingen door kunnen ontstaan. Ik was voorbij de woorden, voorbij de persoonlijkheid, die me normaal onderscheid van andere mensen, omdat we allemaal in onze persoonlijkheid verschillen. In dit licht ervaarde ik mezelf als een vonk van dit licht, maar ook als toeschouwer van dit alles. Ingewikkeld zult U zeggen, maar ik weet ook niet hoe ik het anders moet uitleggen.

Schepping en reïncarnatie

Ik zag anderen die net als ik waren, we waren allemaal vonken van dit prachtige licht, wat de oorsprong is van al het leven, dat wist ik in dit visioen absoluut zeker. Met sommige van die vonken, of zielen zo mag U het ook noemen, was een verwantschap. Dit zorgde er voor dat we naar elkaar toe getrokken werden en even samenvloeide. Dit waren niet alleen mensen die we in het verleden lief hadden, maar ook zij die we leed aangedaan hadden, Zo voelde ik lief en leed.

De vonk, helder en mooi, die onze binnenste of eigenlijk werkelijke natuur is, is vaak omgeven door een wat donkerder buitenkant die ontstaat uit onze persoonlijkheid. Al onze persoonlijk gekleurde neigingen, maar ook liefde en pijn vormen een laagje om onze ziel, de helder lichte vonk.

Al die vonken waren op weg naar dat onbeperkte licht, waar we uit voortkomen, uit geschapen zijn dus, en uiteindelijk weer in terug keren. Wanneer de vonken uit het licht komen zijn ze onbewust, wanneer ze terug keren zijn ze helemaal bewust van zichzelf en vloeien ze samen met het onbeperkte licht.

Sommige zijn niet in staat hun hele persoonlijkheid na de dood van hun lichaam los te laten. Deze vonken met stukjes persoonlijkheid die over het algemeen totaal onbewust zijn, worden in een lichaam opnieuw geboren. Reïncarnatie is daar een moeilijk woord voor. Wanneer een vonk, een ziel dus, in het licht opgaat is er alleen maar pure liefde, dan hoeft er niets meer en is er alleen harmonische vrijheid.

Leven na de dood

Nu is dit een prachtig visioen, maar het zal ongetwijfeld uitleg behoeven. De vraag die me steeds gesteld wordt is dan natuurlijk, "Hoe ziet het leven na de dood eruit"? Een vraag die alleen maar te beantwoorden is met "Ik weet het niet". Dit antwoordt moet ik wel geven, want volgens mij kan het voor iedereen anders zijn. Het gaat er maar om in hoeverre een mens in staat is alles van dit leven los te laten. Eigenlijk kunnen we beter zeggen, in hoeverre een mens tijdens zijn leven aan van alles vast zit.

De één zal enorm gehecht zijn aan z'n spullen, aan de goederen die hij heeft verzameld. De ander zal niet in staat zijn om los te komen van de hechte banden met familie en vrienden. Het leed wat ons is aangedaan, de haat kan ons enorm verengen. Weer een ander heeft een geloof aangenomen met allerlei ideeën waar men niet van los durft te komen. Dit laatste zal U wellicht verbazen, maar al die mensen die zichzelf zo opwerpen als de brengers van het ware geloof zitten hier ook vreselijk aan vast.

Hemel en hel

Het idee dat we de hemel moeten verdienen is dus niet waar. Er bestaat geen God die mensen voor straf naar de hel stuurt. Er is geen plaats die we Hemel kunnen noemen en al helemaal geen plaats die we de Hel kunnen noemen. Dit zijn verzinsels van onwetende mensen die het bestaan hiervan verzonnen om macht uit te kunnen oefenen.

Dat prachtige harmonische licht, dat ieder van ons in zich draagt zouden we eventueel de hemel kunnen noemen. Wanneer we leven in zorgen en verdriet en vooral in angst voor het onbekende, zouden we dat de Hel kunnen noemen. De Hemel en de Hel is dus een situatie in onszelf. Grote geestelijke leiders als Jezus en Boeddha, om er maar twee te noemen, hebben nooit anders beweerd. Het waren, en zijn nog steeds, hun volgelingen die een God gecreëerd hebben aan wiens zijde men zou kunnen zitten, of die naar believen de ongelovige naar het meest afschrikwekkende oord zou kunnen verdoemen.

De macht die deze "volgelingen" zich met hun zogenaamde weten hebben toegeëigend heeft tot verschrikkelijke ellende over de hele wereld geleid.

Van hoeveel prachtige natuurvolken is niet de eigen cultuur vertrapt door brengers van het ware geloof. Hoeveel verliefde jonge mensen zijn niet uit elkaar gerukt, omdat ze niet tot hetzelfde geloof behoren.

Goddelijk is natuurlijk

Ik ben er niet op uit om een nieuw geloof te brengen. Door mijn visioen over leven en dood weet ik dat alles en iedereen uit dit prachtige licht voortkomt en er weer in opgaat. Dan voelen we ons onuitsprekelijk goed. Niets om angstig voor te zijn dus. Dit licht, waar we uit "geschapen" zijn is de bron van alles wat er is. Dit heeft niets met een of ander geloof te maken, het is de natuur.

Heel veel mensen, uit alle culturen en uit alle tijden hebben deze belevenissen gehad. Mijn visioen is heus niet zo uniek. Door dat al die mensen er vanuit hun eigen achtergrond en in hun eigen tijd over spraken zijn al de geloven ontstaan. Daar uit blijkt al dat hun toehoorders die later de geloven stichtte er niet zoveel van begrepen, en alleen maar interessant wilde doen, met alle gevolgen van dien. Nu moet U niet denken dat ik alle geloven, alle spiritualiteit van de tafel wil vegen, in tegendeel. Ze kunnen ons helpen te realiseren wat we werkelijk zijn en ons bewust maken van de werkelijke schoonheid van het leven. Van het grootste hemel lichaam tot de nietigste zandkorrel, alles komt uit de bron van alle leven net als wij. Wanneer we die verwantschap beseffen en al het leven, ook ons eigen leven, als een deel van het geheel beschouwen veranderd alles. Wanneer we leven vanuit dat magische gevoel dat we allemaal één zijn, dan zal onze wereld voor onze ogen veranderen. Dan, en dat kan nu, houden we op met het gejakker om onze belangen veilig te stellen en zijn we bevrijd van de zwaarte van het leven als eenling. Dan leven we vanuit het Goddelijke.

Het Goddelijke, het licht, wat we diep van binnen altijd zijn geweest!