|
Bij Pake en Beppe.
Onlangs kwam een vrouw in mijn praktijk die nog veel
lijdt aan de gevolgen van een zeer ernstig verkeersongeluk wat ze enige
jaren geleden moest meemaken. Tijdens haar eerste behandeling in het
ziekenhuis overleed ze onder de handen van haar artsen, maar kon gelukkig
toch weer gereanimeerd worden.
'Wat er toen gebeurde staat me nog heel helder voor de
geest' vertelde ze me. 'Ik was in een mooie, lichte, heldere ruimte en het
voelde allemaal heel goed aan'. 'In die ruimte waren ook, zeg maar, een
soort deuren, en één van die deuren ging open'. 'Daar zag ik mijn Pake en
Beppe staan',vertelde ze me, nog duidelijk onder de indruk. 'Ze zagen
er heel gelukkig en mooi uit, en waren helemaal wit en helder'. 'Ook ik
was helemaal wit en voelde me heel blij toen ik mijn grootouders daar zo
mooi en gelukkig zag staan'. 'Ze waren niet alleen, want bij Beppe stond
een jongen met hele heldere, mooie ogen en deze jongen werd door Beppe heel liefdevol omarmd'.
'Pake kwam naar mij toe en zei, 'Het is nog te vroeg
voor jouw, je moet nu weer terug gaan'. 'Zo ging ik weer terug naar mijn
lichaam, maar dat is achteraf nog wel het vreemdste van alles'. 'Het was
namelijk net alsof ik bij mezelf op visite ging'.
Het mooiste van het
leven.
'In de lange revalidatie periode die ik heb gehad kwam
ik ook bij een psychiater terecht, om te zien hoe ik geestelijk met mijn
handicaps om ga', zo vervolgde mijn bezoekster haar verhaal. 'Ik vertelde
deze man mijn belevenis in het hiernamaals, waar hij helemaal niet vreemd
tegen aan keek'. 'Ook vertelde ik hem dat Pake en Beppe, en vooral die
jongen steeds in mijn dromen terug kwamen'. 'Ik had er namelijk geen idee
van wie die jongen was terwijl hij me toch ook heel bekend voor kwam.' De
psychiater stelde haar voor om eens in de familie te informeren of er in
het verleden soms een kind was overleden. Bij navraag kwam deze vrouw, die
de jongste van een groot gezin is, er achter dat er ooit een broertje was,
die voor haar tijd, als baby overleden is. 'Nu begrijp ik wie die jongen
bij Pake en Beppe is' vertelde ze me, met een opgelucht gezicht. 'Toch
mooi hè mijnheer Zitman, dat mijn broertje in zulke goede handen is, bij Pake
en Beppe'. 'Weet U, hoewel ik dagelijks veel pijn en ongemak heb door
de gevolgen van het ongeluk, zou ik deze belevenis in het hiernamaals voor
geen goud willen missen.'
'Het is het mooiste wat me in mijn leven is overkomen!'
Licht en liefde.
Allemaal mooie verhalen zal U wellicht zeggen, maar er
zijn zoveel van die verhalen, en de een ziet dit en de ander weer wat
anders. Dat is juist, maar toch zit er in die verhalen ook weer iets wat
bij de meeste overeenkomt. Bijna allemaal spreken de mensen met een bijna
dood ervaring over een mooi helder licht, over een gevoel dat alles
harmonieus en goed is, en over een gevoel van thuiskomen.
De beelden die ze er dan bij zien zijn vaak heel
persoonlijk, zoals eerder overleden familieleden die hen opwachten.
Sommigen zien beelden uit hun eigen cultuur. Bij Christenen zijn dat dan
engelen of een beeltenis van Jezus. Boeddhisten zien dan bijvoorbeeld
boeddha en een communist ziet misschien wel Marx, wie zal het zeggen. De
beelden zijn niet het belangrijkste, het gaat om die sfeer van licht en
liefde die zoveel indruk maakt.
De duisternis.
Maar, wellicht tot genoegen van de gelovigen in een hel,
het kan ook anders. Een zakenman die bij mij in de praktijk kwam kreeg ook
een bijna dood ervaring na een auto ongeluk, maar dan anders. 'Dat gepraat
over een mooie serene wereld geldt niet voor mij' vertelde hij met een
verbitterde stem. 'Bij mij hoeven ze niet met die mooie praatjes aan te
komen want het was verschrikkelijk'. 'Ik wist heel goed dat ik dood ging'
vertelde de zakenman mij. 'Ik realiseerde me dat ik alles wat ik had
opgebouwd in één klap kwijt zou raken'. 'Mijn bedrijf, mijn huis, mijn
auto, ja alles wat ik bezit. 'Alles gaat naar mijn vrouw, realiseerde ik
me, en mijn vrouw die er goed uit ziet zou het natuurlijk met een andere
man opmaken'. De zakenman vertelde me over een donkere tunnel waar hij
zich in bevond, en heel in de verte was een uitgang, die erg aan hem
'trok'.
'Maar, ik wilde terug' en ik vocht voor wat ik waard
was. Want ik moest dit overleven, alles mocht niet voor niets zijn
geweest'. 'Overal om me heen waren vreselijke figuren, die me probeerde
vast te pakken'. 'Het beste kun je ze vergelijken met de verminkte,
monsterachtige bedelaars, uit oude films'. 'Wat me vooral bij staat was
een ongelovige hitte, een hitte die alles wat ik ben probeerde te
verbranden'. 'Gelukkig hebben de artsen mijn leven kunnen redden en ben ik
er nog, maar het was niet leuk allemaal'.
'Denkt U dat later, als U dood gaat het weer zo zal
gaan?' vroeg ik hem. 'Ach, daar denk ik maar liever niet aan, dat zien we
dan wel weer'.
Wat maakt nu het verschil in deze verhalen, want hoewel
vrijwel de meeste bijna dood ervaringen heel positief zijn, blijken er
toch enkelen een hele nare ervaring te hebben gehad. Alles heeft mijns
inziens te maken met te vastzitten aan het materiële en het niet los
kunnen komen van overtuigingen en egoïsme. We zouden kunnen stellen dat
we tijdens ons leven door egoïsme, ons een hel creëren, terwijl we
denken dat we bezig zijn het helemaal te maken |