|
De Werkelijkheid
Vorige week schreef ik over positieve verwachtingen en
hoe deze, in tegenstelling tot negatieve verwachtingen, ons kunnen helpen
onze gezondheid positief te beïnvloeden. "Geldt dit ook voor andere
zaken?" werd mij naar aanleiding van deze column gevraagd. Met andere
woorden, "Heeft onze kijk op onszelf en op onze omgeving invloed op
ons leven?" Mijn antwoord kan alleen maar zijn dat de wereld zoals
wij die beleven voor het grootste deel zich in onze geest afspeelt.
Wanneer ik praat over onze geest dan bedoel ik daarmee het hele scala van
gedachten, gevoelens en beelden welke in ons opkomen.
Wanneer we iemand ontmoeten kunnen we merken dat er
meteen allerlei gevoelens en gedachten opkomen rond deze persoon. Deze
indrukken vinden hun oorsprong in onze opvoeding en datgene wat we verder
meegemaakt hebben, en onze kijk op het leven. Overtuigingen of ons geloof
spelen hier natuurlijk een belangrijke rol in. Onze geest, zowel het
bewuste deel als de minder bewuste delen, vormt zo een filter tussen ons
en de wereld om ons heen, en kleurt de werkelijkheid. Dus wat is nu de
werkelijkheid, kunnen we onszelf met recht afvragen, hoe ziet de wereld er
uit wanneer ik deze zonder filter zie?
Vimala Thakar
Deze week kreeg ik een boekje te leen over Vimala Thakar.
Die naam zegt u wellicht niets, en dan bent u niet de enige, want ik had
ook nog nooit van deze vrouw gehoord. Dit boekje, "Dynamische
Stilte" geheten, is uitgegeven naar aanleiding van lezingen die ze
heeft gegeven in Bilthoven, en waarin zij stelde dat wij menselijke dieren
zijn, waaruit de harmonische ontwikkelde mens nog geboren moet worden, of
beter gezegd: uit ontstaan kan. Wij zullen als mens "heel"
moeten worden en een einde moeten maken aan de innerlijke onrust die
veroorzaakt wordt door onze geconditioneerde geest. Een geest dus die vol
gepropt is met allerlei vooringenomen standpunten en neigingen die hun
oorsprong vinden in onze innerlijke oorlog met ons zelf op het slagveld
van begeerten, hartstochten, tegenstrijdigheden en spanningen. Een oorlog
tussen hoe wij vinden dat wij moeten zijn, vaak aangegeven door de
maatschappij of de kerk, en hoe wij onszelf beleven. Wij beleven dan een
wereld buiten ons zelf als ook een wereld binnen onszelf, die we als heel
gewoon "onszelf" noemen. We spreken dan van "ik denk dit,
ik voel dat en ik hou van zus, ik ben nu eenmaal zo." We
verantwoorden onszelf daarmee voor de meest uiteenlopende gedragingen,
zonder ons af te vragen hoe we aan deze gedachten en gevoelens komen, en
"gedragen" ons zo goed als mogelijk is.
Als het niet anders kan stellen we een onderzoek in naar
gedrag wat we niet als goed ervaren, en wat ons problemen geeft, bv
angstig maakt of met justitie in aanraking laat komen. Met allerlei
therapieën onderzoeken we onszelf soms met hulp van mensen die daar jaren
voor gestudeerd hebben, terwijl zij niet in de gaten schijnen te hebben
dat dit onderzoek totaal zinloos is, omdat de onderzoeker, wijzelf, deel
uitmaakt van onze gedachten en gevoelens. Jaren van therapie, onzin is
mijn mening, helpt niet om een mens vrij te maken hoogstens wat beter af
te richten, eventueel met hulp van allerlei kalmerende en andere middelen
die op de werking van de geest ingrijpen met het doel rust te geven, te
verdoven, te vertragen dus.
Dynamische Stilte
In haar toespraken wijst Vimala er op dat de mens die
"heel" is anders het leven beleefd dan de mens die nog helemaal
leeft van uit zijn denken en voelen. Het is mogelijk van uit een vrede te
leven, van uit een stilte die niet te beschrijven valt.
Stilte wil voor de meeste mensen zeggen: ergens ver weg
van de mensen, van de herrie, van de drukte, maar Vimala wijst op een heel
andere stilte. Een stilte die ontstaat in onszelf, als het gebabbel, de
strijd in onszelf ophoud. Een stilte die er altijd is ook, of misschien
juist, wanneer we midden in het leven van alle dag staan, een stilte waar
in we voluit leven en in doorlopend contact staan met het leven in de
breedste zin van het woord, "Dynamische Stilte" noemt Vimala
dit.
Deze stilte is niet het resultaat van training, van het
aannemen van een geloof of denkrichting. Deze stilte kan nooit van uit het
denken ontstaan omdat het denken er in opkomt, en niet alleen het denken,
maar alles wat we beleven.
Moeilijk zult u zeggen, dit kan ik niet begrijpen, en
dat klopt, het is niet te begrijpen omdat van deze stilte geen beeld te
maken is. Deze stilte, die zo dynamisch is dat ze het hele leven in zich
draagt, alle kracht en niet op z'n minst, alle liefde!
Bewust Zijn
De mens dus, die deze stilte in zich zelf kan
herontdekken, vind in wezen zich zelf en is hiermee bevrijd van de
oorzaken van al het leed. Het leed wat we onszelf aandoen met onze
innerlijke gevechten, en het leed wat we ons aangedaan voelen. "Hoe
kunnen we dit bereiken?" zult U zeggen, "wat kunnen we
doen." Het antwoord moet heel simpel zijn: niets, er is geen enkele
mogelijkheid om uit onze geest, ons denken ons voelen ons kiezen en
begrijpen te ontsnappen, omdat we er zelf een deel van zijn.
Het enige wat we kunnen doen is met alle aandacht niet
alleen de wereld om ons heen te beschouwen, maar ook, of eigenlijk
tegelijk onze eigen gedachten en gevoelens, die het filter vormen tussen
ons en de wereld om ons heen. Wanneer we bewust zijn van dit filter, van
alle bewegingen in onze geest die dit filter vormen, dan zal het oplossen,
heel simpel en zonder moeite.
Dan zullen we merken dat de Dynamisch Stilte er altijd
al was, en er altijd zal zijn! |