|
Bijgeloof
Kunt U zich voorstellen hoe onze omgeving er
uit zag, pak weg zo'n honderd jaar geleden? Verharde wegen waren er nog
nauwelijks en buiten de steden, waar wat schamele straatverlichting was,
zag je nergens een hand voor ogen als de zon onder was. Hoogstens was er
het licht van de maan die het landschap een vreemd aanzicht gaf. De huizen
werden verlicht met een enkele kaars of een olielamp. Geen radio, geen tv
en al helemaal geen telefoon. U kunt zich vast wel voorstellen dat deze
donkere dagen voor kerstmis, zoals we deze dagen wel noemen, het leven
enorm beheerste. Als men 's avonds zo in het schemerende, flakkerende
licht van een olielampje bij elkaar zat werden de verhalen aan elkaar door
verteld. Er waren veel verhalen over dolende geesten, spoken en andere
angstaanjagende wezens, zoals duivels en demonen. Het bijgeloof was
algemeen verbreid, en ook nu nog zien we de naweeën hiervan. Zo lang de
mensheid bestaat werd rond deze tijd al feesten gevierd met veel licht en
muziek, om op deze wijze de duisternis, en de angst, te verdrijven.
De Kerken
Door de kerken van vroeger werden de mensen eerst bang
gemaakt voor hel en verdoemenis. Door dan het geloof van de priesters aan
te nemen en te leven volgens hun regels werden de mensen gered en kon hun
verder niets overkomen. Hierdoor hadden de priesters, en ook later de
dominees enorme macht. Ook in deze tijd zien we nog kerken en evangelische
groepen waar de angst voor duivels sterker is dan het eigenlijke geloof.
Er wordt dan veel gezongen en opwekkend gepreekt om de volgelingen een
goed gevoel te geven, en de illusie dat dit prettige gevoel de hand is van
de heiland, de verlosser. Niets is natuurlijk minder waar, maar sommige
houden zich hier toch aan vast en proberen anderen van hun gelijk te
overtuigen.
Nu is een prettig gevoel precies het tegenovergestelde
van een angstig gevoel. Bij een prettig gevoel zijn we open en ontspannen,
angst zorgt voor geslotenheid en spanningen. Juist wanneer een mens zijn
angsten naast zich neer kan leggen, en open in het leven kan staan kan er
van alles gebeuren. Dit komt omdat we dan gevoeliger worden en merken dat
we meer contact hebben met het leven om ons heen. Het mag duidelijk zijn
dat het geloof in duivels en demonen ervoor zorgt dat er dan weer allerlei
angsten ontstaan. Wie er dus van uit gaat dat dit soort wezens en krachten
bestaan, en invloed hebben op hun leven, zal nooit die hemel vinden die
gezocht word.
New Age
Ook bij de "New Age" denkers, de moderne
gelovers, zie je dat het bijgeloof welig tiert. Hoewel velen op zoek
zijn naar "Het Licht" blijven de meeste geobsedeerd door
allerlei zogenaamde bovennatuurlijke verschijnselen. Het geloof in vorige
levens, geleiden geesten en wat er al niet meer volgens sommige om ons
heen huist, is door velen tot een waarheid verheven. Ze lopen
helderzienden, waarzeggers en mediums af om maar wat grip op hun leven te
krijgen. En, al die aandacht kunnen deze "begaafden" niet aan en
zo gaan ze zich dan als alwetende gedragen. Om hun imago dan nog wat
groter te maken gaan sommige ook nog eens beweren dat ze door geesten uit
een hogere wereld worden bijgestaan. Hun aanhangers zijn dan eigenlijk
niet veel verder gekomen dan die mensen van een paar honderd jaar geleden.
De sensatie van het onbekende is voor hen groter dan het overwinnen van
hun duisternis. In plaats van openheid en vrijheid zijn ze in de aloude
valkuil gevallen.
Duisternis en licht
Zoals de duisternis in de natuur ervoor zorgt dat we
gaan verlangen naar meer licht, zo is het ook in ons zelf. Zoals we de
lange warme zomeravonden herinneren, zo weten we ook hoe het is om vrij en
onbezorgd te zijn. Met kerstmis vieren we dat het licht terugkomt, de
dagen gaan zich weer lengen. Met kerstmis vieren we ook dat het licht in
ons zelf kan terug komen, dat we weer vrij en onbezorgd kunnen zijn. Dit
feest wordt over de hele wereld in een of andere vorm gevierd. In Zweden
komt Lucia het licht terugbrengen en in de kerk zien we, dat als we in
Jezus geloven, we weer vrij en onbezorgd kunnen worden. Het maakt op zich
niet zo veel uit in wat voor vorm we ons geloof in een beter leven gieten.
Hoewel velen zullen beweren dat er maar een weg is naar bevrijding,
blijven het allemaal vormen die ons kunnen helpen onze persoonlijke
boeien, die we zo in ons leven hebben verzameld, af te werpen. Dan kan de
angst voor de duisternis, het onbekende, verdwijnen met al z'n zorgen,
spoken en engheden.
Uiteindelijk gaat het er niet om, om iets te bereiken,
een soort veiligheid of zo. Uiteindelijk gaat het erom dat de duisternis
het licht nooit kan verdringen en dat we dat licht, die vrije en
onbezorgde mens, diep van binnen altijd zijn gebleven. |