|
P.M.S.
(Pre Menstrueel Syndroom)
Vorige week
beschreef ik de gevolgen van een slecht werkend hormoonstelsel, met name
de hypofyse, bij de vrouw. De hypofyse wordt ook wel gezien als de
centrale van het hormoonstelsel en is gekoppeld aan de hypothalamus of wel
de centrale van het zenuwstelsel. Deze twee stelsels besturen ons complete
lichaam, door middel van een soort elektrische en chemische systemen waar
we hier niet verder op in hoeven gaan. Wanneer de mens moet reageren op
zijn omgeving, het sterkst bij gevaar, treden er in een fractie van een
seconde enorme lichamelijke en geestelijke veranderingen op. Er komt
adrenaline in het bloed, de hartslag versneld, we worden heel alert om
ogenblikkelijk te kunnen reageren.
Dit geldt zowel voor man als vrouw, maar hier zullen we ons alleen op de
problemen bij vrouwen concentreren, mannen komen in een later artikel aan
de beurt.In de praktijk merk ik dat vrouwen eerder last van een slacht
werkend hormoonstelsel hebben dan mannen. De rede hiervoor is dat vrouwen
een aantal functies meer hebben binnen het hormoonstelsel dan mannen. Ik
noem o.a. de menstruatie, de zwangerschap en de moedermelk die geregeld
worden door de hypofyse hormonen. Helaas leven we in een wereld van meer
stress dan de mensheid tot nog toe geleefd heeft. Het hormoonstelsel heeft
dus veel meer te reageren dan generaties voor ons, en daar voor heeft dit
stelsel voeding nodig, heel speciale voeding, die vroeger genoeg in de
dagelijkse voeding zat. Ik heb ontdekt dat de slankheids manie van de
westerse wereld er toe geleid heeft dat een aantal zogenaamde dikmakers
uit ons voedsel pakket zijn verdwenen, en daarmee heel belangrijke
voedingsstoffen. Hierdoor raakt het hormoonstelsel bij vrouwen makkelijk
ondervoed, met alle problemen van dien. Vrouwen die in concentratie kampen
verbleven en veel vet verloren menstrueerde niet meer, het zelfde
verschijnsel zien we bij sterk vermagerde anorectia patiënten. Dat wil
natuurlijk niet zeggen dat alleen magere vrouwen last hebben van een
ondervoed hormoonstelsel, dit kan iedere vrouw overkomen.
Bij de meeste vrouwen die een, al dan niet regelmatige, ovulatie cyclus
hebben treden in de laatste week voor de menstruatie een verlaging in de
werking van de hypofyse op. Deze vrouwen merken dat ze snel geïrriteerd
zijn en voelen zich gewoon niet lekker in hun vel zitten. Ze weten dat de
menstruatie "er aan zit te komen" en dat dan alles weer normaal
wordt. Naast het genoemde geïrriteerd zijn, en het niet lekker in de vel
zitten zien we een scala van lichamelijke klachten. Naast gevoelige
borsten en een opgezette buik kan dit van alles zijn, spierpijn,
hoofdpijn, vermoeidheid en een overgevoelige huid, om er maar eens enkele
te noemen. Emotioneel zien we soms wat verandert gedrag, een gevoel van
onbegrepen zijn, misbruik van alcohol of de nijging tot extra snoepen en
sommige vrouwen worden depressief en sterk afwijzend naar hun partner.
Al deze klachten bij elkaar staan bekend als p.m.s. of wel Pre Menstrueel
Syndroom. Wanneer de klachten tijdens de menstruatie overgaan wordt er
over het algemeen niet veel aandacht aan besteed, hoewel de
natuurgeneeskunde hier heel goede middelen voor heeft. De hypofyse gaat
weer goed werken en alles is weer goed, althans men voelt zicht beter.
Helaas zie ik steeds meer vrouwen in mijn wachtkamer waar bij de klachten
niet helemaal over gaan, omdat ze onbehandeld bleven. Langzaam maar zeker
worden de bovengenoemde klachten erger, en er is op het laatst geen dag
meer dat men zich goed voelt. Komt men met zijn klachten bij de huisarts,
krijgt met wat rustgevends voorgeschreven of wordt doorgestuurd naar het
RIAGG. De klachten worden dus als psychisch aangemerkt terwijl daar de
oorsprong helemaal niet ligt. Een kalmeringsmiddel kan best een tijdje een
prettig gevoel geven, maar op de lange duur is het als een pijnstiller
voor iemand met een spijker in zijn voet. Je voelt de pijn dan wel niet
meer, maar de spijker blijft wel zitten.
Vrouwen met een slecht werkend hypofyse hebben één ding gemeen, ze
hebben grote moeite om hun gedachten onder controle te krijgen. "Het
gaat maar door, om gek van te worden" is een uitspraak die ik vaak
hoor. Daarbij komen allerlei oude zaken naar boven evenals soms angsten en
kwaadheid, soms met hyperventilatie. Praten heeft dan ook geen zin, en men
kan jaren bij het RIAGG lopen, desnoods opgenomen worden, maar ik heb het
vaak genoeg gezien, het leidt helaas tot niets.
Een vrouw die al
meer dan een jaar in een praatgroep bij het RIAGG zat kwam op aanraden van
een vriendin bij mij op consult. Toen ik haar gegevens opnam en vroeg of
ze getrouwd was vertelde ze dat ze wilde scheiden. Er was helemaal geen
gevoel meer voor de man met wie ze ruim 15 jaar getrouwd was, en vier
kinderen heeft. Ik constateerde dat haar hormoonstelsel niet goed werkte,
en ze behoorlijk overspannen was. Vanzelfsprekend kwamen allerlei
lichamelijke en vooral ook emotionele problemen op tafel. Ik stelde haar
voor dat we eerst haar hormoonstelsel weer op orde zouden zien te krijgen,
zodat ze weer goed in haar vel kwam te zitten, daarna kon ze altijd nog
zo'n zware beslissing als scheiden nemen. Deze vrouw kreeg van mij
Hypotarwekiemoil mee en ik hield haar onder behandeling. Na een maand
"viel haar man wel mee" en na twee maanden wilde ze het woord
scheiding niet eens meer horen.
Het grootste deel
van haar problemen waren verdwenen als sneeuw voor de zon, en de rest was
eenvoudig op te lossen, of mee te leven. Haar vooruitgang viel ook op
binnen de praatgroep van het RIAGG, en ze vertelde dat ze bij mij onder
behandeling was. Naast andere leden van deze praatgroep kwamen er ook
verschillende medewerkers bij mij op consult.
Jac
Zitman
Tel / Fax :
0514-562345
www.jaczitman.nl |