|
Over Peter
Zijn moeder belde me op om te vragen of ik haar
zoontje van acht jaar kon helpen. Peter zal ik hem hier noemen,
hoewel dat natuurlijk niet zijn echte naam is. Peter was, volgens
moeder, een hoog begaafd kind die niet goed met al die begaafdheid
kon omgaan. Dit zorgde ervoor dat hij op school niet goed mee kon,
en in huis soms zeer energiek, en dan weer heel sloom was. Eigenlijk
was Peter helemaal niet te handhaven en zijn moeder en vader werden
er "stapelgek" van zoals moeder de situatie beschreef.
Hoog begaafd
kind
Toen Peter op het afgesproken tijdstip met z'n
moeder mijn praktijk binnen kwam bleek uit niets dat de kleine
jongen hyper actief was. Als een klein, zielig vogeltje met een wit
bekkie en holle donkere ogen zat hij in een stoel voor mijn bureau.
Het was eerder moeder die mij zenuwachtig en hyper actief overkwam.
Ik moest haar zelfs even tot rust manen, omdat ze in een paar
minuten een verhaal van misschien wel een paar uur aan me wilde
vertellen. Toen ik haar vroeg hoe er was vastgesteld dat Peter hoog
begaafd is, bleek dat zijn ouders die conclusie zelf hadden
getrokken na het lezen van boeken en stukjes in maandbladen. Ook
waren zijn ouders met Peter al diverse helderzienden, kaartleggers
e.d. langs geweest die hadden vastgesteld dat de kleine jongen
waarschijnlijk tot de begaafdste kinderen van deze eeuw behoorde.
Niet alleen zou hij een enorme intelligentie
hebben, maar ook op paranormaal gebied zou hij het een en ander
kunnen. Ja, en dat vonden zijn vader, maar vooral zijn
moeder, geweldig. Ze vertelde me allerlei voorbeelden over de
bijzondere eigenschappen van haar kleine zoontje. Een van de
opvallendste verhalen was wel dat de kleine Peter regelmatig met
zijn overleden grootmoeder praatte, de moeder van zijn moeder. Ook
bleek hij bij tijd en wijle voorspellende eigenschappen te hebben
zoals moeder mij vertelde. "Soms praat hij 's morgens over
iemand, een kennis of familielid, en dan bellen die later op de dag
op".
Ik keek de kleine Peter is aan, zo te zien wist
hij zelf ook niet echt wat hij met al die begaafdheid aan moest. Wel
zag ik in zijn mooie ogen een zwakke roep om hulp. Het was net als
of hij er niet meer echt op rekende dat iemand hem kon helpen, Peter
zat er wat ongeïnteresseerd bij. Terwijl hij thuis de boel
regelmatig op stelten kon zetten, en volgens zijn moeder behoorlijk
te keer kon gaan.
Drie kleurig
viooltje
Toen ik de kleine Peter "bekeek" kon ik
niets van die hoge begaafdheid bij hem ontdekken. Wel
"zag" ik dat hij weinig kans had zichzelf te zijn, omdat
moeder met deze "Godenzoon" heel wat plannen had. Peter,
haar enige kind, moest wat gaan bereiken en zo háár helpen haar
eigen trieste leven wat fleur te geven. Ik besloot me eerst met
Peter bezig te houden en me daarna op zijn ouders te richten. Om het
jongetje wat rust te geven kreeg hij van mij een kruidenthee, waarin
het Driekleurig viooltje een hoofdrol speelt
Driekleurig viooltje zorgt ervoor dat kinderen wat
beter met hun energie omgaan, het egaliseert als het ware. Het is
dus uitstekend geschikt voor kinderen die het ene moment heel actief
zijn, maar het volgende moment totaal opgebrand lijken. Nadat ik de
kleine man als magnetiseur had behandeld stuurde ik hem met een
snoepje naar de wachtkamer. Hier had hij wel zin in, want bij z'n
binnenkomst had hij daar al wat speelgoed ontdekt. Toen hij weg was
kon ik me eens goed op zijn moeder richten, en eens kijken hoe het
met haar was.
Helderzienden
Ik had bij haar binnenkomst al "gezien"
dat er nog al wat mis was in haar persoonlijk leven. Zo kon ik haar
het beeld schetsen van haar huwelijk en de onvrede die dit bij haar
te weeg had gebracht, ook door de ruzies die de echtgenoten konden
maken. Eigenlijk was ze een diep ongelukkige vrouw, maar naar de
buitenwereld probeerde ze dit te verbergen. De band tussen haar zelf
en haar man was heel slecht en dat merkte hun kind natuurlijk ook.
Nu moet U niet denken dat deze mensen als kat en muis samen leefde.
Het was meer dat er eerst sprake was van een gelukkig stel,
waartussen stiekem weg een sleur ontstaan was.
Hij was hierdoor wat meer gaan werken, en ging
liever buiten wat met de andere mannen praten, dan met zijn eigen
vrouw. Zij had zich hier bij neergelegd en kon beter praten met wat
buren en vriendinnen onder genot van een bakje koffie. Ook had ze
interesse in het paranormale gekregen, en liep ze regelmatig met
haar zoon Peter allerlei helderzienden en beurzen af. en natuurlijk
waren alleen die helderzienden goed, die haar bevestigde in wat ze
zo graag wilde horen, namelijk dat Peter zo begaafd is.
Ik legde de moeder uit dat het helemaal niet
interessant is of Peter nu wel of niet zo enorm begaafd is, ik
vertelde haar dat ik dit sterk betwijfelde. Wel is ieder kind
gevoelig, en pikt spanningen uit z'n omgeving op, vooral uit het
gezin waar hij of zij in opgroeit. Als er dan zo'n spanning tussen
ouders is, voelt dat kind dat natuurlijk ook. Bedenk maar eens hoe
het is als we op visite gaan bij mensen die net ruzie hebben
gemaakt. We voelen het, ook al doen ze nog zo hun best om
"normaal" te doen. Hoe zou zo'n kind als Peter zich dan
wel niet moeten voelen, zo'n kleine jongen die met een draadje aan
vader en moeder vastzit. "Eigenlijk zou hij het liefst de benen
nemen", stelde ik. "Als jullie van die kleine jongen
houden" zo hield ik de moeder voor, "Dan zullen jullie je
huwelijk moeten verbeteren". "Zoals het nu is kan het niet
blijven, en een scheiding maakt het alleen maar erger". Met
tranen in haar ogen zag Peters moeder de waarheid van mijn betoog
in. "Dit wist ik eigenlijk ook wel" stelde ze"
Bedankt dat U mijn ogen hebt geopend".
Enkele weken later kwam ik ze tegen, Peter likkend
aan een ijsje met achter hem z'n vader en moeder, die hand in hand
over de markt liepen. Ze hoefden mij niets te zeggen, ik zag zo wel
dat er wat was veranderd in dit gezin. "Hé, Zitman" riep
Peter me herkennend, en begroetend toe.
|