|
Martijn
nu je bent geboren
kan ik je ook horen
We kennen elkaar al lang
Je bent een mens van belang
kijk ik in je ogen
kan ik betogen
van jouw te leren
door me naar je te keren
nu ben je de werkelijkheid
de ene eeuwigheid
maar, de drukte komt
alsof de stilte niet bestond
je leven zal niet simpel zijn
pijnlijk doorzie je de schijn
veel heb je te geven
aan hem die verdriet beleven
angstig groot is je energie
als dat van een genie
mogelijk kan het je leiden
uit het stoffelijke bevrijden
ik zie samen verder gaan
en toch zo heel alleen staan
we zullen vechten en strijden
je zult je niet laten leiden
misschien mag ik je vriend zijn
niet slechts vader dat is schijn
geen leider of wat dan ook
die je met z'n lessen bestookt
over velen velen jaren
na dat je hebt weten te vergaren
gevoelens, gedachten en meer van dat
vind je plotseling het lichtend pad
daarbij zal ik je niet kunnen helpen
slechts kan ik je wonden stelpen
je helpen om weer op te staan
als je weer bent plat gegaan
eens komt de storm tot bedaren
over velen velen jaren
dan zul je zelf wel weten
Dit heeft hij altijd al geweten
Jac Zitman |