|
Mystieke
vakantie
De laatste avond had ik een gesprek met een
dominee die, net als ik, al vele jaren het eiland bezoekt. We
haalden wat herinneringen op aan een vorig jaar overleden
gezamenlijke vriend, de voormalige camping beheerder. Verder
spraken we over de mystieke belevenissen die we beiden op het
eiland beleven. Het is toch prachtig dat ons land een plek rijk
is waar mensen nog ongestoord van zee, strand en natuur kunnen
genieten. Waar je uren kunt wandelen zonder iemand tegen te
komen. Waar je vrij door de bossen en duinen kunt struinen. Waar
je alleen kunt zijn met de natuur, beter nog waar je één kunt
zijn met de natuur.
Hoewel het midden in het toeristenseizoen
was konden we ongestoord op het strand zitten. Als je dan eens
om je heen keek was er in de directe omgeving geen mens te zien,
en dat onder een stralend blauwe hemel met 25oC. Kunt u dat zich
voorstellen in dit toch overbevolkte Nederland? Het strand van
Schiermonnikoog is wel een kilometer breed, ik dacht dat ik eens
hoorde dat het zelfs het breedste strand van europa is. En daar
is altijd wel een rustig plekje te vinden, nog niet eens zo ver
weg van de strandopgangen waar de op wat meer drukte ingestelde
mensen vertoeven. Het mooiste van Schiermonnikoog is dat het
eiland, met zijn bewoners niet betuttelig is. Niet overal ‘verboden
toegang’, geen eng afgeschermde naaktstrandjes, maar vrijheid
en blijheid voor iedereen die de natuur niet verstoort en geen
overlast veroorzaakt. Kunt u het zich voorstellen? Zitman en
vrouw heerlijk onbezorgd, naakt op het strand, zo nu en dan wat
eten en drinken en een koele duik in de branding van de altijd
aanstormende Noordzee. Dat is vakantie in het paradijs!
Op de heldere avonden zochten we een mooi
plekje in de duinen met uitzicht op zee. Waar de overgang van de
Noordzee en de Waddenzee voor een speciale sfeer zorgt. Langzaam
zagen we de zon weg zakken achter de horizon, terwijl de lucht
rood kleurt en een eenmalig schouwspel voor ons opvoert. Op zo’n
moment staat de hele wereld even stil. De natuur schakelt over
van dag naar nacht en heel even is er tijdloosheid die je
gedachten tot stilstand brengt. Wanneer je dan opstond en omkeek
zag je dat de volle maan zijn plaats aan het hemel firmament had
gevonden en je pad verlichtte.
Even uit het drukke leven van alle dag , zo
samen met mijn vrouw, terwijl onze kinderen ook op het eiland
waren heeft mij heel goed gedaan. Meer dan ooit ben ik de
afgelopen tijd geconfronteerd met die speciale vrouwelijke
mystiek die ik in mijn vrouw ontmoet.
‘In iedere vrouw zit een heks verborgen’,
vertelde mij eens iemand. Maar dan wel in de betekenis van het
engelse woord ‘Witches’, wat vroeger nog gewoon ‘wijze’
betekende, en aangaf dat we te maken hebben met een wijze vrouw
die haar kennis en kunnen gebruikt om haar gezin te beschermen
en om haar omgeving met raad en daad bij te staan. Deze kennis,
die veel verder gaat dan ‘boekjes wijsheid’, wordt meestal
van moeder op dochter doorgegeven en dat zie ik ook in ons
gezin. Het is me duidelijker dan ooit dat mijn kinderen een
geweldige moeder hebben.
Ineenstorting
Nu heb ik op Schiermonnikoog heus niet
alleen lopen dromen, het is me wel heel duidelijk geworden dat
de zogenaamde ‘nuchterheid’ die door sommigen wordt
gepredikt, er toe leidt dat veel vrouwen, trouwens ook mannen,
hun spiritualiteit , hun gevoel, ontkennen. Dit leidt er toe dat
vermaak alleen nog gezocht wordt in het zoeken naar de sensatie,
waar de commercie handig gebruik van maakt. En als de commercie
dan nog het enige vermaak is slaat de verveling snel toe en gaat
men op zoek naar weer wat anders. Nog mooier, nog gekker, nog
sensationeler. Men wil een nog spannender vakantie in een nog
grotere caravan of boot, of naar oorden waarvan de televisie
laat zien dat ‘het’ daar allemaal gebeurt. Uiteindelijk is
er dan toch weer niets aan en zo trekt de vakantievierders weer
verder op zoek naar….
Maar zonder spiritualiteit is de mens
verscheurd, niet heel, met alle gevolgen van dien. Lichamelijke
en psychische stress zijn het gevolg. In plaats van natuurlijke
middelen gaan de mensen aan de apothekersdrugs om maar verder te
kunnen gaan, de kinderen met zich mee slepend.
Ik heb sterk het gevoel dat onze cultuur,
zo als dat met vele hoogstaande culturen is gebeurd, aan de
vooravond van een ineenstorting staat. Sommigen zullen mij
uitlachen en zeggen dat we de boel prima in de hand hebben. Maar
is dat wel zo?
|