|
Jaren
geleden kwam ik in een huis waar een spanning heerste die ik niet
verklaren kon. Het huisje werd in die tijd bewoond door een jong gezin uit
Utrecht. Het waren aardige, gastvrije mensen. Ze hadden van het oude
huisje een heel mooi en romantisch onderkomen gemaakt, met gekleurde
luiken voor de ramen. Ze stookte op hout en hadden hier voor een hele
stapel oud hout achter huis liggen, wat gedurende het hele jaar klein werd
gemaakt en gedroogd voor de winter. In huis hadden ze een prachtige oude
houtkachel staan. Maar, hoe goed ze ook stookte, het leek altijd koud in
huis. Hoewel de bewoners er alles aan gedaan hadden om sfeer in het kleine
witte werkmanshuisje van welleer te maken, heerste er een opvallende
spanning. Ik herinner me nog goed hoe ik voor het eerst het huisje binnen
stapte. Ik kreeg het gevoel dat de grond onder mijn voeten weg zakte. Daar
bij zat het duizelige gevoel of ik neer zou vallen. Na een paar tellen
ging dit nare gevoel weg, maar er bleef een gevoel van onbehagen hangen
dat pas over ging toen ik het huis weer verlaten had.
Na
verloop van tijd kwam ik opnieuw in contact met de bewoners van het
huisje. De vrouw was enkele maanden eerder bevallen van een dochtertje. De
jonge moeder zat vol met angsten en was opgenomen voor haar psychische
klachten en het leek er op dat ze daar de eerste maanden niet thuis zou
komen ook. De man zat thuis met de zorg voor de twee kleine kinderen. Het
leek er op dat hij in een uitzichtloze situatie was terechtgekomen. Wat
was er gebeurd? Tijdens een najaarstorm was er een stuk hout door het
keukenraam naar binnen gekomen. Ze was op dat moment zo halverwege haar
zwangerschap. Van af dat moment ging ze zich steeds onveiliger voelen in
het huis. Na de bevalling werd het allemaal nog erger, en dit leidde tot
de opname in het psychiatrische ziekenhuis te Franeker. De man, die van
mijn leeftijd is was ten einde raad, temeer omdat tijdens de therapieën
die zijn vrouw moest ondergaan flink in de beerput van het verleden werd
geroerd.
Een
en ander gebeurde zo’n twintig jaar geleden toen wij nog niet zo lang
geleden naar Friesland waren verhuist. Hoewel ik me in die tijd bewust was
van mijn paranormale mogelijkheden had ik eigenlijk besloten om er verder
geen gebruik van te maken. Maar, de wanhoop in de ogen van een vader die
zijn hele gezin onder zijn handen ziet wegkwijnen was sterker dan mijn
besluit. De ervaring die ik al eerder in het huisje had kwam weer bij mij
boven. Inmiddels was mij wel duidelijk dat een en ander te maken had met
een negatieve straling ter plaatse. Ik had het gevoel van ‘dat de grond
onder mijn voeten weg zakte’ op meer plaatsen ervaren en wist inmiddels
dat dit veroorzaakt wordt door wat ze noemde aardstralen. Het hoe en wat
was me nog niet helemaal duidelijk, maar de vrouw van een homeopathische
arts met wie ik over dit probleem sprak rade me aan om dit eens met de
plaatselijke expert op dit gebied te bespreken. Dit was een oud
‘Boertje’, zo als mensen met genezende eigenschappen in de buurt wel
worden genoemd. Hessel Wiersma uit Damwoude, hij is al jaren geleden
overleden, wist alles van aardstralen en wat er aan gedaan kon worden.
Om
een lang verhaal kort te maken, Wiersma leerde me niet alleen met de
wichelroede omgaan, waar door ik beter kon vaststellen waar zich
aardstralen bevinden, maar deze oude paragnost leerde me ook hoe ik een
geophatische corrector kan bouwen. Uiterlijk een glazen pot, maar van
binnen een ingenieus systeem van zilver en bladgoud waarmee de meeste
negatieve straling omgevormd wordt naar een leefbaarder stralingsniveau.
Hessel Wiersma was zo’n beetje zijn hele leven lang bezig geweest met de
ontwikkeling van dit systeem, en zag in mij blijkbaar een van de mensen
die zijn werk kan voortzetten. Hij stimuleerde mij ook enorm om terug te
komen op mijn besluit om verder van mijn paranormale mogelijkheden gebruik
te maken. Eigenlijk was dat niet echt nodigt. Het ging van zelf. Nu is het
niet zo dat met zo’n corrector alle aardstralen kunnen worden aangepakt,
maar ik heb er in de praktijk prachtige resultaten mee geboekt.
Bij
de vrouw waar ik deze column mee ben begonnen bleek last te hebben van een
verstoring van haar hormoonstelsel dat veroorzaakt werd door een te lang
verblijf in aardstralen. Zo als ik zo vaak in mijn praktijk zie, hebben de
therapieën hier weinig resultaat geboekt. Door de verstoring ontstonden
allerlei emotionele en lichamelijke klachten die met eenvoudige
natuurlijke middelen weer in orde zijn gekomen.
Jac Zitman
|