|
Het
familiewapen
Meer dan 20 jaar geleden ( zo
eind 70-er jaren) waren wij op vakantie in de Elzas in
Frankrijk. Dit gebied ligt langs de grens met Duitsland en is
door de eeuwen heen wisselend Frans en dan weer Duits
grondgebied geweest.
Uit de
stad gevlucht
De Elzas is een bekend
wijngebied en vooral de Riesling die daar vandaan komt is een
heel lekkere witte wijn. Langs de glooiende hellingen worden
al eeuwen druiven verbouwd waar van de wijn wordt gemaakt. Wij
logeerden in een dorp dat Ribeauville heet en aan de voet van
de bergen, de Vogezen, ligt. Vanuit onze slaapkamer keek je
omhoog naar de ruïnes van 3 kastelen die daar staan, ieder op
een eigen heuveltop. Enkele kilometers verderop ligt, op een
lage heuvel een klein stadje met de naam Riquewihr. Riquewihr
is nog helemaal in de oude staat en er staat ook nog een oude
vesting muur omheen. Het mooie van dit stadje is dat zowel
Franse als Duitse invloeden in de bouw van de huizen terug te
vinden zijn. In de zomer valt het vooral op dat aan praktisch
alle huizen plantenbakken hangen die dan weelderig bloeien.
|
| Op een middag liepen wij te
wandelen aan de buitenkant van dit ommuurde stadje, op de
glooiende heuvels, die vol stonden met witte druiven.
Plotseling er vaarde ik mezelf als
"Iemand anders" in een vroegere tijd. Ik was een
man, een flierefluiter die rond trok en hier was om te helpen
oogsten, het was nacht. 's Avonds als de poort dichtging,
moesten mensen als ik buiten de stad blijven, maar ik was
stiekem binnen gebleven en was betrapt. Het was me gelukt om
buiten de muur te komen en ik rende zo hard ik kon van de stad
Riquewihr weg. Er zaten mannen achter me aan om me te pakken
te nemen want, ik was zojuist betrapt in de armen van een
vrouw bij wie ik blijkbaar niet hoorde. Hoe het verder afliep
met de man die ik was, weet ik niet, omdat ik weer gewoon
mezelf werd.
Tranen in
Lauwersoog
Jaren later, wel 7 jaar denk ik, verhuisden
we van Scheveningen naar Friesland, waar ik nooit spijt van
heb gehad. Wij woonden eerst in de buurt van Dokkum. Op zondag
gingen we vaak eens even naar Lauwensoog, om naar de zee te
kijken en om een visje te eten. Op een zomerse zondagmiddag
zaten we weer eens aan een tafeltje een gebakken visje te
eten, toen mijn vrouw Willy me vroeg, of ik er een glaasje
wijn bij wilde drinken. Ze had gezien dat ze bij de viszaak
kleine flesjes wijn hadden en bedacht terecht dat ik daar wel
trek in zou hebben.
Bij mijn eerste slok van de witte wijn
gebeurde er iets vreemdst met mij. Ik voelde een hele diepe
emotie in me opkomen, die zo sterk was dat de tranen in mijn
ogen sprongen. Het was net alsof ik iets, of iemand ontmoette
die ik heel lang niet had gezien, en die mij heel geliefd was.
Toen ik op het etiket van het wijnflesje keek zag ik een
bekende naam staan. Deze witte wijn kwam uit het kleine stadje
in de Franse Elzas, waar ik ooit op vakantie was geweest en
zo'n bijzondere ervaring had, Riquewihr.
Zitman is
Vuurman
Enkele jaren geleden, 17 jaar na mijn
belevenis in Frankrijk, kwam in onze familie een oud
familiewapen boven water. Tijdens het bezoek aan een arts in
het ziekenhuis in Leiden ontmoette een oom van mij een ver
familielid die dit familiewapen ontdekte in een kerkje in de
Elzas. Ook ik kreeg een foto toegestuurd van het wapen waar
onder andere een Wildeman, zoals op het in Lemmer bekende
hotel, en enkele vuren te zien zijn. Het mooiste vind ik wel
dat je op het wapen kan zien, dat hij vleugels krijgt als hij
het materiële overstijgt. Een expert op het gebied van
familiewapens vertelde mij, dat de Zitmannen, aan de
afbeelding te zien, vroeger houtskool branders moeten zijn
geweest. Houtskool werd veel gebruikt om te koken, Sieden
betekend koken, vuur. De naam Zitman is vroeger waarschijnlijk
iets van Siedman geweest en is later in Nederland verbasterd.
Volgens deze expert komt het familiewapen, uit het oosten van
Frankrijk, vlak bij Duitsland, het gebied dat de Elzas heet,
en nog waarschijnlijker uit de omtrek van het oude ommuurde
stadje: Riquewihr. Het Familie Wapen Der
Zitman-nen
|
