| Paranormaal 346
Afgelopen vrijdag 23 augustus 2002 is ons eerste kleinkind geboren. Ik moet
zeggen dat we toch nog aardig in de spanning hebben gezeten. Meer dan
zeventig uur na de eerste tekenen van de aanstaande bevalling was het zo
ver. Vrijdag 23 augustus om dertien over een, in de nacht is een prachtig
klein meisje geboren met de naam Melanie. Het was vrijdag volle maan en
dat betekent dat ze precies negen manen na de romantische ‘Blue Moon’
van eind november vorig jaar is geboren. Het is dan ook echt een
maankindje. Lief en oh zo gevoelig.
|

Beppe Zitman met haar eerste kleinkind Melanie |
Kleinkind geboren
Vooral omdat onze zoon en schoondochter bij ons in huis wonen beleven
we het allemaal heel intensief. Bovendien genieten we er met volle teugen
van. Dit te meer omdat het allemaal heel goed gaat met de kleine meid en
onze schoondochter Dina. De eerste dagen na een bevalling hebben moeder en
kind nodig om weer op de been te komen. Dit lukt heel goed. Dina heeft tot
mijn vreugde besloten om haar dochter ‘natuurlijk’ borstvoeding te
geven. Dit is met de hulp van de kraamverzorgster Liesbeth Reijenga van
Echte(n) Zorg goed op gang gekomen. Ja, en dan hoeven Pake en Beppe er
alleen maar van te genieten. Zo als ik hierboven al stelde. Met volle
teugen.
Vorig jaar zag ik in de etalage van een hele deftige juwelier iets heel
aparts staan. Het was een prachtig zilveren voorwerp versierd met allerlei
symbolen wat mijn aandacht trok. Nu ben ik een nieuwsgierig mens dus
betrad ik de winkel om aan het winkelpersoneel te vragen waar dat mooie
zilverwerk voor diende. De vrouw die mij te woord stond wist het zelf ook
niet. Maar ze wilde het wel even voor mij aan haar baas vragen. Een
telefoontje en ik moest maar even wachten. Even later kwam een man te
voorschijn. Aan zijn uiterlijk te zien was het een orthodoxe jood met
lange haren bij zijn bakkebaarden. Vriendelijk vertelde hij mij dat het
prachtige zilveren voorwerp wordt gebruikt bij de geboorte van een kind.
Het was voor mij onbetaalbaar en zelfs niet te koop al wilde ik het nog zo
graag hebben. Het hoort nu eenmaal tot een traditie waar wij geen deel aan
hebben. Elk detail van het voorwerp voldeed aan eeuwenoude traditionele
eisen. Het mag alleen gemaakt worden onder toezicht van een rabbijn. Het
enthousiasme waarmee deze zilversmid over zijn werk vertelde zorgde er
voor dat ik iets speciaals met hem heb. Het was een echte ontmoeting. Open
en zonder moeten. Van mens tot mens.
Afgelopen zaterdag besloot ik voor mijn kleindochter een armbandje te
kopen met haar naam er op. Nu ben ik over het algemeen iemand die niet de
duurste winkel binnenloopt als ik iets wil aanschaffen. Maar deze keer was
het anders. Ik herinnerde mij weer de Joodse zilversmid die mij zo
enthousiast te woord had gestaan. Wie anders mocht het armbandje voor mijn
kleindochter maken dan juist hij. Na een half uurtje kon ik terug komen om
het gegraveerd en wel op te halen. Het eerste sieraad van Opa, Pake in het
fries, voor Melanie.
De geboorte van een nieuwe wereldburger, wereldburgeres in dit geval,
is een spannend gebeuren. Niet alleen voor de ouders zelf maar ook voor de
mensen er omheen. Ik moet eerlijk zeggen dat het me allemaal ook wel ten
koste is gegaan van mijn nachtrust. Ondanks dat ik wel wist dat het
allemaal goed zou komen bleef het toch bij mij knagen. Dit komt omdat wij
een hele nare ervaring hebben gehad bij de geboorte van onze eerste. Mijn
vrouw heeft toen een postnatale depressie gehad. Volgens mij bestond dat
woord in die tijd nog niet eens, dus hulp was ook niet voor handen. Dit
heeft er zeker toe bijgedragen dat ik nu zo goed ben in het voorkomen en
behandelen van deze ziekte die zijn oorsprong in het hormoonstelsel heeft.
Het gebruik van Hypo Tarwekiemoil is daarbij van essentieel belang. Ik zou
dit het liefst met drie dikke zwarte lijnen willen onderstrepen. Ik weet
als geen ander dat het ook voor vaders geen lolletje is wanneer zijn vrouw
lichamelijke en geestelijke nood heeft. Het verdrijft de rozengeur waarmee
nieuwe ouders omgeven zijn bijzonder snel.
Het doet me dan ook goed om te zien hoe goed mijn schoondochter haar
bevalling doorstaan heeft. Prachtig om te zien hoe ze door de geboorte van
haar dochter getransformeerd is tot moeder. Een hele lieve moeder die er
alles voor wil doen om haar dochter gelukkig te maken. Mijn zoon is vader
geworden en ook voor hem is dat een totale verandering van zijn leven. Het
is voor een man heel anders of hij een dochter krijgt of een zoon. Een
zoon is immers een van ons, ons jongens. Die kunnen wij wel wegwijs maken.
Een dochter is wat anders. Een dochter wil je extra beschermen. Een
dochter maakt je helemaal vader.
Mijn zoon verzorgt zijn dochter als of hij nog nooit anders gedaan heeft.
Hij draaft door het huis met luiers en babykleertjes vol ontroering
gadegeslagen door zijn vrouw die er van geniet te zien hoe teder hij met
zijn dochter omgaat. Melanie is er echt een baby voor om met zachtheid te
omringen. Ze is heel rustig en vindt het heerlijk om wat weg te dromen.
Een echte liefdesbaby.
Jac Zitman
|